Güle gûş ettiremez yok yere bülbül inler

Varak-ı mihr ü vefâyı kim okur kim dinler

Kâmî

Bülbül, güle sesini duyuramaz, yok yere inler. Sevgi ve vefa sayfasını kim okur kim dinler?

Âlemde gam kişiye dem-â-dem gelür gider

Âdem mi var ki âleme hurrem gelür gider

Kemâl Paşazâde

Âlemde gam kişiye her an gelir gider.  Âleme sevinçli gelip giden adam mı var?

Devrden peymâne-i mihr ü vefâ eksilmede

Kalb-i ehl-i hâlden zevk ü safâ eksilmede

Bağdatlı Rûhî

Devirden sevgi ve vefa kadehi eksilmede. Hâl ehlinin kalbinden zevk ve safa eksilmede.

Sen şehi sevmek Necâtî bendeye düşmezdi lîk

Pâdişâhım aşk fark etmez gedâyı şâhdan

Necâtî

Sen padişahı sevmek Necâtî köleye düşmezdi ama ey padişahım, aşk; dilenciyi padişahtan ayırt etmez! 

Mecnûn ile biz mekteb-i aşk içre okurduk

Ben mushafı hatmettim o ve'l-leylîde kaldı

Lâ

Mecnun ile biz aşk mektebinde okuyorduk. 

Ben mushafı hatmettim, o Leylî suresine kaldı.

Aşk odu evvel maşûka düşer andan âşıka

Şemi gör kim yanmadan yandırmadı pervâneyi

Lâ

Aşk ateşi önce sevgiliye, ondan aşığa düşer. 

Mumu gör: (kendi) yanmadan pervaneyi  yandırmadı.