όταν τα παιδιά συνεργάζονται...

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα, που την αποκαλούσαν χώρα των θαυμάτων. Εκεί ζούσαν οι νεράιδες μαζί με τα πολύχρωμα ελεφαντάκια τους και ήταν όλοι ευτυχισμένοι, γιατί επικρατούσε ο σεβασμός, η συνεργασία, ο διάλογος, η αγάπη και φυσικά η  ειρήνη. 

Καθώς όμως διασχίζει κανείς αυτή την χώρα και περνάει το δάσος των μονόκερων, φτάνει σε έναν γκρεμό. Αμα τολμήσει και κοιτάξει κάτω, θα δει μόνο σκοτάδι και πόνο.

Αυτή η σκοτεινή χώρα λέγεται: χώρα της νύχτας. Εκεί κατοικούσαν οι σκοτεινές μάγισσες και επικρατούσε  ένας μόνιμος  πόλεμος, μια διαφωνία, μια ανασφάλεια, απέραντο μίσος και αιώνιος φόβος.

 Όμως, ας πάμε λίγο πιο πίσω 

και ας μιλήσουμε λίγο για τις νεράιδες. Στη χώρα των θαυμάτων μπορείς να γνωρίσεις εκατοντάδες νεράιδες, όμως μια απ' αυτές  ξεχωρίζει και γι' αυτό την αποκαλούν: ειρήνη. Μια μέρα αποφάσισε πάει στο λεγόμενο απαγορευμένο δάσος, δηλαδή στην χώρα των μαγισσών, εκεί... με το απόλυτο σκοτάδι. 

Ταυτόχρονα με την ειρήνη, μια διαφορετική από το είδος της μάγισσας, η Αγάπη, ήταν τόσο δυστυχισμένη μέσα στο σκοτάδι και στον πόλεμο που ήθελε να φέρει πίσως το φως και την ειρήνη. Έτσι πήρε την

απόφαση να πάει στην άκρη του γκρεμού και να πετάξει μέχρι την χώρα των θαυμάτων. Άρπαξε την σκούπα της και πέταξε πάνω από το σκοτεινό νέφος για να φτάσει στον προορισμό της και να ζητήσει βοήθεια.

Από την άλλη πλευρά η ειρήνη που είχε μόλις ξεκινήσει για την χώρα των μαγισσών, άκουσε έναν περίεργο ήχο... σαν... σαν κάτι να κρυβόταν μέσα στις φραουλιές, και τότε…πετάχτηκε από τους θάμνους η φίλη της η Θεόδωρα που μάζευε μαγικές φραουλες και την ρώτησε:

-Που πηγαίνεις Ειρήνη;

-Εμ... δεν σου λέω, είναι μυστικό!-

-Σε παρακαλώ, δεν θα το πω πουθενά»

-Ενταξει, εντάξει, θα σου πω. Πηγαίνω στο απαγορευμενο δάσος».

«Τι; Να έρθω κι εγώ μαζί σου;»

- «Ναι, αρκεί να κάνεις πολύ πολύ ησυχία.

-« Εντάξει, μπορώ να το κάνω αυτό. Πάμε;»

« Ναι, αλλά με προσοχή.» 

Και οι δύο φίλες ξεκίνησαν το μικρό αυτό ταξίδι τους. Μετά από λίγες ώρες περπάτημα φτάσανε στο δάσος των μονόκερων, που ενώνει  τις δύο χώρες. Αποφάσισαν να κάνουν μια στάση, για να ξεκουραστούν, όταν φύσηξε  δυνατός άνεμος και φάνηκε μια φιγούρα να πέφτει κάτω.

Οι δύο φίλες πλησίασαν τρομαγμένες και η πιο θαρραλέα, η Θεοδώρα ρώτησε: