Bir zamanlar, masmavi gökyüzü altında, kocaman ağaçların gölgesinde rengarenk güllerin arasında bülbüllerin melodileriyle dolu bir orman vardı. 

Bu ormanda, diğer güllerden farklı olarak bembeyaz yapraklarıyla dikkat çeken bir gül yaşardı. Adı Beyaz Gül'dü.

Beyaz Gül, her sabah güneşi karşılayarak ormanın güzelliklerini seyreder, rüzgarın melodisini dinlerdi. En çok da ormanda diğer canlılarla dostluk kurmayı severdi.

En yakın arkadaşı ise minik bir bülbül olan Melodi'ydi. Melodi, Beyaz Gül'ün tek dostu ve en sadık yoldaşıydı. Her gün Beyaz Gül'ün yanına gelir, ona sevgi dolu şarkılar söylerdi.