"Περιπέτεια 

στην ασπρόμαυρη χώρα."

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς πολύ γέρος και πολύ σοφός που ζούσε σε μια χώρα πολύ παράξενη. Αυτή η χώρα δεν ήταν σαν τη δικιά μας γιατί εκεί ήταν όλα άσπρα. 

Ο βασιλιάς που και αυτός ήταν όλος άσπρος, κατοικούσε σε ένα τεράστιο ολόλευκο κάστρο. 

Αυτό το ολόλευκο κάστρο προστατευόταν από δύο γερούς ολόασπρους πύργους. Ακριβώς δίπλα από αυτούς τους δύο άσπρους πύργους βρίσκονταν στάβλοι που μέσα έμεναν ολόασπρα άλογα με τους ολόλευκους αναβάτες τους. Και ακριβώς δίπλα από τους στάβλους με τα ολόασπρα άλογα ζούσαν κάποιοι αστείοι λευκοί άνθρωποι που είχαν μια πολύ παράξενη συμπεριφορά: γι’ αυτό και ο βασιλιάς τους αποκαλούσε τρελούτσικους. 

Τέλος, στο κέντρο του λευκού κάστρου, βρίσκονταν τα διαμερίσματα του λευκού βασιλιά και αυτά της βασίλισσας που και εκείνη ήταν όλη λευκή!

Και μπροστά από το λευκό κάστρο ήταν παραταγμένοι λευκοί στρατιώτες. Βρίσκονταν εκεί για να προστατεύουν το λευκό κάστρο και το λευκό βασιλιά...

Η ζωή σε αυτή την ολόλευκη χώρα κυλούσε πολύ χαρούμενα και πολύ ειρηνικά. Όλοι οι κάτοικοι ζούσαν ευτυχισμένοι από παλιά και κανένας δεν είχε ποτέ του εχθρούς.

Μια μέρα όμως οι ιππότες του λευκού βασιλιά επέστρεψαν στο κάστρο πολύ ανήσυχοι για να ανακοινώσουν στο βασιλιά ένα πολύ παράξενο νέο...

Άρχοντα και βασιλιά είπε ταραγμένος ο πρώτος ιππότης, μόλις ανακαλύψαμε στην άλλη άκρη του λευκού βασιλείου κάτι εντελώς α-πί-στευ-το!

Την ίδια στιγμή που ο λευκός βασιλιάς έλεγε αυτά τα λόγια, οι δύο λευκοί τρελούτσικοι αξιωματικοί, που συνήθως έκαναν το βασιλιά να γελάει, έφτασαν εντελώς παλαβωμένοι για να του ανακοινώσουν οτι ένας ολόμαυρος βασιλιάς ήθελε να του μιλήσει κατεπειγόντως...

«Άρχοντα, βροντοφώναξε ο μαύρος βασιλιάς με μια απαίσια φωνή, το λευκό σου βασίλειο μου αρέσει και θέλω να το κατακτήσω!»

Ο λευκός βασιλιάς δεν είχε ποτέ πολεμήσει, και ο στρατός του δεν είχε κάνει ποτέ μάχη. Αλλά ο λευκός βασιλιάς, επειδή ήταν πολύ σοφός, γνώριζε ότι ο πόλεμος ήταν ένα πράγμα πολύ τρομερό, που προκαλούσε πολλές ζημιές, που σκότωνε πολλούς ανθρώπους και έφερνε μόνο δάκρυα και συμφορές. Μη γνωρίζοντας τι να κάνει, αποφάσισε να πάει να δει τη φίλη του τη νεράιδα Κάισσα για να της πει το πρόβλημα που είχε...