Bir kişiyi değiştirmek için gerekli olan, onun farkındalığını değiştirmektir. 

Abraham Maslow

Bahadır Safa Erdoğan-20040220

DOÇ.DR.ZEYNEP BAHAP KUDRET

Bu hikaye Yazma Güçlüğü: Müdahale ve Tanılama dersi kapsamında hazırlanmıştır.

    Yaz tatilinin başlamasıyla birlikte artık üniversiteler kapanmış ve sınavlarını başarıyla veren Ankara’da Özel Eğitim Öğretmenliği okuyan 3.sınıf öğrencisi Eda, memleketine döner. Eda çocukları çok sevdiğinden ve onlarla çok iyi anlaştığından dolayı mahalledeki çocuklar tarafından çok sevilen birisidir.

    Annesi Bilge Hanım, Eda’ya “Kızım karşı daireye yeni bir aile taşındı, onlara hoş geldin ziyaretine gidelim mi?” diye sorar.  Eda bu durumu çok hoş karşılayarak “Elbette anne gidelim ne zamandır komşu ziyareti yapmamıştım.” diye söyler.

Merhaba Umut

Merhaba Umut

    Ertesi gün komşuları Çiğdem Hanım’a ziyarete giderler. Karşı komşuları Çiğdem Hanım 39 yaşında tüp bebek tedavisiyle bebek sahibi olmuş bir kadındır.3 yaşında Umut adında bir erkek çocukları vardır. 

       Çiğdem Hanım, Eda’ya okuduğu bölümü sorar. Eda ise Özel Eğitim Öğretmenliği okuduğunu belirtir. Çiğdem Hanım çok güzel bir bölüm diyerek başarılar diler. O sırada Umut uykusundan uyanarak misafirlerin yanına gelir. Elinde ise yanından hiç ayırmadığı oyuncağı olan kırmızı arabası vardır. Eda, Umut’la tanışmak isteyerek ona “Merhaba Umut” diye seslenir. Umut aynı şekilde tekrarlayarak “Merhaba Umut” diye söylenir. Ardından Eda ise “Ben de Eda, nasılsın Umut” . diye sohbeti devam ettirir. Umut ise Edaya karşılık olarak “Ben de Eda nasılsın Umut.” diye tekrar eder. Eda, sanırım çocuk uykudan yeni uyandığı için böyle davranıyor düşünür.  

    Daha sonra Eda, Umut’a “Gel bir sana sarılayım sen çok tatlısın” der. Ancak Umut, Eda’yla karşı karşıya olmasına rağmen ne göz teması kurmakta ne de o konuşurken oralı olmaktadır. Umut, elindeki oyuncak arabasının tekerleğiyle uğraşmakta ve durmadan onu döndürmektedir. Bir anda Umut'un gözü Eda’nın kıyafetindeki kırmızı renkli objeye gözü takılır ve gözünü ondan alamaz. 

      Eda: “Aaaa Umut kıyafetimi çok mu beğendin.” diye sorar. Umut da cümleyi tekrarlayarak “ Aaa Umut kıyafetimi çok mu beğendin.” diye tekrarlar. Umut yerinde sabit durmadan ellerini ve kollarını sallamaktadır. Ardından Umut, Eda'nın yanından gider.  

   Eda, Çiğdem Hanım’a ellerini yıkamak için lavabonun yerini sorarak banyoya gider. Banyoya girdiği sırada Umut’un banyoda çamaşır makinesini izlediğini görür. Umut dönmekte olan çamaşır makinesini pür dikkat izlerken Eda’nın geldiğini bile fark etmez.

     Eda, Umut’un bu tavırları karşısında bu sene derste gördüğü Otizm Spektrum Bozukluğu belirtileri aklına gelir ancak hem ben daha öğrenciyim ne bilebilirim ki fark edeyim hem de her çocuk bu tarz hareketler yapabilir diye düşünür.

 Eda banyodan çıktıktan sonra Çiğdem Hanım ve annesinin yanına gider. İçi rahat etmeyince Çiğdem Hanım’a “ Umut bugün biraz  huzursuz mu yoksa her zaman böyle mi?” diye sorar.

       ” Çiğdem Hanım ise şunları söyler. “ Ah Eda hiç sorma Umut hep böyle ne adına tepki veriyor, ne bizimle iletişim kuruyor, ne oyuncaklarıyla işlevine göre oynuyor, ne arkadaşlarıyla birlikte oynuyor, her dediğimizi tekrar ediyor, aniden ağlıyor, hep aynı yemekleri yemek istiyor, her gün çamaşır makinesinin önünde oturuyor ve makineyi izliyor.” diye anlatır."

    “Ama kayınvalidem eşimin de küçükken böyle olduğunu sonra düzeldiğini söyledi.” diye ekler. Eda ise artık şüphelerinde biraz daha emin olarak cesaretini toparlar ve bence Umut’un bir uzmana görünmesinde bir fayda olacağını belirterek, bir çocuk psikiyatristine gitmelerini tavsiye eder.