Matematiğe uzanan yumuşacık bir yolculuk...

Mehmet, ortaokul yıllarının belki de en güzel dönemini yaşıyordu. Matematik derslerine olan sevgisi, her problemi bir bulmaca gibi görmesinden kaynaklanıyordu. Bir gün, matematik öğretmeni  Çağlar bey, sınıfa dikdörtgenler prizmasının hacmini birim karelerle hesaplanmasını isteyen bir ödev verdi. Bu ödev, Mehmet’e keşfedilmeyi bekleyen yeni bir macera gibi geliyordu.

Çağlar öğretmen, her öğrenciye dikdörtgenler prizması şeklinde bir kutu ve bir torba dolusu birim küp verdi. "Bu kutunun hacmini hesaplamanızı istiyorum. Bunu yapmak için, birim küpleri kullanarak kutunun hacmini belirleyeceksiniz." Dedikten sonra dersi bitirdi.

Mehmet, evine dönerken kalbinde tarif edilemez bir heyecan vardı. Sokaklar, sonbaharın sararmış yapraklarıyla dolmuştu ve rüzgarın hafif uğultusu, onun içindeki merakı daha da körüklüyordu. Evde, kutusunu masanın üzerine koydu ve birim küpleri dikkatlice çıkardı. Küçük odası, bu yeni keşif yolculuğu için ideal bir laboratuvardı.

Kutunun tabanına küpleri dizmeye başladı. Küçük, düzgün kenarlı küpler, Mehmet'in ince elleriyle yerleştirilirken, sanki her biri kendi hikayesini anlatıyordu. Kutunun tabanına tam olarak 5 sıra küp yerleştirdi. Her sırada 4 küp vardı. "Tamam," dedi Mehmet kendi kendine, "taban alanını buldum: 5 çarpı 4, yani 20 birim kare."

Sonra, Mehmet küpleri üst üste dizmeye başladı. Kutunun yüksekliği 3 küp kadardı. “O zaman,” diye düşündü Mehmet, “taban alanını yükseklikle çarpmalıyım: 20 çarpı 3, yani 60 birim küp.”