φορά κι καιρό, σε ένα μεγάλο, όμορφο δάσος, ζούσαν τα πιο ζωηρά και πολύχρωμα φύλλα του κόσμου. Όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι έπαιζαν στα κλαδιά των δέντρων, χορεύοντας χαρούμενα στον ζεστό ήλιο και στον δροσερό αέρα.

Μια μέρα όμως, ο Άνεμος του Φθινοπώρου ήρθε και άρχισε να φυσά απαλά. Ήταν η πρώτη φθινοπωρινή ημέρα, και όλα τα φύλλα αναρωτιόντουσαν τι θα γίνει τώρα.

«Τι συμβαίνει;» ρώτησε το Κόκκινο Φύλλο, κοιτάζοντας τον Ουρανό.

«Ήρθε η ώρα μας!» απάντησε το Κίτρινο Φύλλο, που ήταν το πιο σοφό από όλα. «Το φθινόπωρο είναι εδώ, και σύντομα θα πετάξουμε ψηλά στον αέρα για να ξεκινήσουμε μια νέα περιπέτεια!»

Τα φύλλα ενθουσιάστηκαν και ταυτόχρονα ένιωσαν λίγο φόβο. Δεν ήξεραν τι τα περίμενε.

Ο Ήλιος τότε τους χαμογέλασε και τους είπε: «Μη φοβάστε, μικρά μου φύλλα! Σήμερα ξεκινάτε το μεγάλο σας ταξίδι. Θα πετάξετε ελεύθερα στον αέρα και θα ξεπεράσετε τον κόσμο! Θα γνωρίσετε τα ουνά, τις λίμνες, τα ποτάμια και τους μικρούς φίλους του δάσους».

Και έτσι έγινε. Ένα-ένα, τα φύλλα άφησαν τα κλαδιά τους και άρχισαν να αισθάνονται απαλά στον αέρα. Ο Άνεμος τα σήκωσε ψηλά και τα πήγε πολύ μακριά. Το Κόκκινο Φύλλο προσγειώθηκε δίπλα σε μια ήρεμη λίμνη, όπου τα ψαράκια το κοίταζαν με θαυμασμό.

«Τι όμορφο φύλλο!» είπε ένα μικρό ψαράκι.

Το Κίτρινο Φύλλο ταξίδεψε πάνω από έναν λόφο και βρέθηκε σε έναν κήπο γεμάτο με χρυσάνθεμα. Τα λουλούδια το καλωσόρισαν και του είπαν: «Χαιρόμαστε που σε βλέπουμε! Έχεις το χρώμα του φθινοπώρου, όπως κι εμείς!»