Büyülü Bir Başlangıç

Bir gün, Türkçe öğretmeni Ayşe Hanım sınıfa gülümseyerek girdi ve tahtaya büyük harflerle "Söz Sanatları" yazdı. Öğrenciler meraklandı. En ön sırada oturan Defne, heyecanla elini kaldırdı: “Söz sanatları nedir, öğretmenim?” Ayşe öğretmen, “Bugün sizi kelimelerin büyülü dünyasına götüreceğim. Hazır mısınız?” diye sordu. Sınıf hep bir ağızdan “Evet!” diye bağırdı. Tam o anda, sınıfın duvarları kayboldu ve öğrenciler kendilerini  rengarenk çiçeklerle dolu bir bahçede buldular. Defne, “Bu bir rüya mı?” diye fısıldadı. Emir de, “Gerçekten başka bir dünyaya mı geldik?” dedi. Ayşe öğretmen, “Burası Sözcüklerin Sihirli Dünyası! Burada kelimeler canlanır ve hayaller gerçek gibi görünür,” dedi.

Bu bir rüya mı?

Başka bir dünyaya mı geldik?

Benzetme Sanatı

Ayşe öğretmen, bir gülü işaret ederek, “Bu gül, sanki bir kraliçe gibi!” dedi. Mert, “Gerçekten öyle!” diye ekledi. Ayşe öğretmen, “Benzetme, bir şeyi başka bir şeye benzetmektir,” dedi.

Kişileştirme Sanatı

Büyük bir ağaç karşılarında belirdi ve “Merhaba çocuklar!” dedi. Emir, “Ağaç konuştu!” diye bağırdı. Ayşe öğretmen, “Bu kişileştirme sanatı. Cansız varlıklara insan özellikleri veririz,” dedi.

Merhaba çocuklar!

Abartma Sanatı

Ayşe öğretmen, kocaman bir şelaleyi işaret etti. "Ormanın derinliklerinde gürül gürül akan dev bir şelale vardı. Suyun gücü o kadar fazlaydı ki, neredeyse tüm dünyayı suya boğacakmış gibi görünüyordu! Şelale o kadar yüksekti ki, dökülen suyun bulutlara kadar ulaştığına herkes inanabilirdi."

 Emir, “Abartma, bir şeyi olduğundan fazla göstermek!” diye yanıtladı.