Μια φορά και ένα καιρό σε ένα κτήμα όλα τα λαχανικά ήταν έτοιμα . Πορτοκαλί καρότα, πράσινα αγγούρια , μωβ μελιτζάνες. Οι ντομάτες όμως ήταν πράσινες και μικρές.

Μια γιαγιά μάζεψε όλα τα λαχανικά εκτός από τις ντομάτες. Οι ντομάτες στενοχωρήθηκαν που έμειναν μόνες τους στον κήπο και ζήτησαν τη βοήθεια του ήλιου και του νερού ώστε να είναι έτοιμες την επόμενη μέρα. 

Την επόμενη μέρα η γιαγιά πέρασε από τον κήπο και με έκπληξη είδε τις ντομάτες με κατακόκκινο χρώμα. Αμέσως τις μάζεψε και τις έβαλε σε ένα καλάθι και είπε :

 "Σίγουρα θα είναι και πεντανόστιμες"

Οι ντομάτες χάρηκαν πάρα πολύ και από τότε κοκκίνιζαν για να είναι πάντα έτοιμες. 

Παναγιώτης Χ.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν τρεις φίλοι , η ντομάτα, το μήλο και η πατάτα. Μια μέρα βρέθηκαν σε ένα όμορφο λιβάδι για να παίξουν. 

Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα αλλά κάποια γκρίζα σύννεφα εμφανίστηκαν στον ουρανό. Μετά έβρεξε και οι τρεις φίλοι έγιναν μούσκεμα και στενοχωρήθηκαν . Σε λίγο η βροχή σταμάτησε και εμφανίστηκε ένα μαγικό ουράνιο τόξο.        Τα χρώματά του έλουσαν τους τρεις φίλους. Τότε κοιτάχτηκαν και είδαν πως τώρα πια η ντομάτα ήταν κατακόκκινη, το μήλο πήρε ένα ανοιχτό πράσινο χρώμα και η πατάτα απέκτησε ένα ζωηρό κίτρινο χρώμα. 

Η χαρά τους ήταν τόσο μεγάλη που άρχισαν να χορεύουν, να χοροπηδάνε και να γελούν ασταμάτητα. 

Άγγελος Σ.

Μια φορά και έναν καιρό, στα χρόνια τα παλιά τα μήλα είχαν χρώμα πράσινο μέχρι που μια  μέρα κατέβηκε το ουράνιο τόξο κάτω στη γη. Το κόκκινό του χρώμα ακούμπησε μερικά πράσινα μήλα και πήραν το χρώμα του.

Τότε ξεκίνησε ένας πόλεμος μεταξύ πράσινων και κόκκινων μήλων. Η μάχη κράτησε πολύ καιρό μέχρι που ένας γεωργός έριξε ένα μυστικό φάρμακο σε μερικά πράσινα μήλα και έγιναν κίτρινα.

Τα κίτρινα μήλα πήγαν στον πόλεμο και τον σταμάτησαν. Οι δύο φυλές συμφιλιώθηκαν και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Παναγιώτης Σ.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γεωργός που καλλιεργούσε πατάτες και ντομάτες. Αυτή τη φορά το χωράφι του το είχε σπείρει πατάτες. 

Όπως τις κοίταζε ο γεωργός τις πατάτες ένα πρωινό είδε κάτι πράσινο, μικρούλι και στρογγυλό να ξεχωρίζει. Το ξανακοιτάζει και με έκπληξη βλέπει ότι είναι μια ντομάτα.

Μάλλον θα έμεινε κανένα σποράκι από την προηγούμενη σπορά, σκέφτηκε .

Η ντομάτα συνέχισε να μεγαλώνει ώσπου έγινε μια ώριμη κατακόκκινη ντομάτα. 

Παναγιώτα Χ.

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένας αγρότης που καλλιεργούσε στο κτήμα του ντοματιές και αγγουριές. Δίπλα τους υπήρχαν πολλά δέντρα με άσπρα μήλα.

Μια μέρα αποφάσισε να φυτέψει καινούρια δέντρα. Εκεί που τα φύτευε έπεσαν χωρίς να το καταλάβει μερικά σποράκια από τις ντομάτες στο χώμα. Λίγο πιο πέρα του έπεσαν λίγα σποράκια από τα αγγούρια.

Ύστερα από αρκετό καιρό, όταν τα δέντρα μεγάλωσαν και άρχισαν να δίνουν καρπούς, με έκπληξη είδε ότι τα δέντρα του αντί να βγάζουν άσπρα μήλα έβγαζαν άλλα κόκκινα και άλλα πράσινα. 

Περήφανος ο αγρότης είπε σε όλον τον κόσμο για τα χρωματιστά μήλα του και τους έδωσε να δοκιμάσουν . Αφού είδε ότι άρεσαν σε όλους άρχισε να τα πουλάει και να δίνει τη συνταγή.

Από τότε λοιπόν όλα τα μήλα έχουν κόκκινο και πράσινο χρώμα. Έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Ελένη Σ.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν σε ένα χωράφι πολλά αγριόχορτα αλλά και μαζί τους ήταν και μερικές παπαρούνες. Οι παπαρούνες ήταν πολύ ευτυχισμένες που ήταν μαζί με τα αγριόχορτα.

Μια μέρα ο καιρός ήταν θυμωμένος και έτσι άρχισε να φυσάει δυνατός άνεμος. Τα φύλλα από τις παπαρούνες σκορπίστηκαν μακριά και πήγαν σε διάφορα μέρη. Οι παπαρούνες λυπήθηκαν πολύ που δεν είχαν συντροφιά και τα αγριόχορτα ήταν πια πολύ αδύναμα.

Σε μία παπαρούνα όμως είχε μείνει ένα φύλλο που της κρατούσε συντροφιά και έτσι ήταν χαρούμενη.

Την επόμενη μέρα είχε φτιαχτεί ένα χωράφι με καταπράσινα ξινόμηλα. Ήταν πανέμορφο αυτό το χωράφι . Είχε τα πάντα από λαχανικά και φρούτα. Είχε κερασιές, μπανανιές, μηλιές, πεπονιές, καρπουζιές και τι δεν είχε.

Περάσαν πολλά χρόνια, ημέρες και εποχές και οι παπαρούνες ξανάνθισαν και είχαν κατακόκκινα 

φυλλώματα. Κατά την άνοιξη όμως μια μέρα άρχισε να φυσάει και τα φύλλα από τις παπαρούνες σκορπίστηκαν μακριά εκτός από ένα .

Ένα φύλλο από μία παπαρούνα έπεσε πάνω σε ένα καταπράσινο ξινόμηλο. Το καταπράσινο ξινόμηλο έγινε κόκκινο και γλυκό, γιατί όπως έπεσε το φύλλο της παπαρούνας το αγκάλιασε και ζέστανε την καρδιά του καταπράσινο ξινόμηλου. 

Από τότε άρχισαν να υπάρχουν τα πράσινα και τα κόκκινα μήλα. 

Γιώτα Τ.

    Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας αγρότης και στην αυλή του είχε ένα δέντρο που ήταν μηλιά και είδε ένα πράσινο μήλο. Πέρασαν κάποιες μέρες και είδε κόκκινα μήλα. 

Χρήστος Τ.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας κήπος με ωραίες ντομάτες και άλλα πολλά λαχανικά. Οι ντομάτες ήταν οι μόνες που ήταν πράσινες και δεν τους άρεσε καθόλου. 

Μια μέρα έβρεξε οι ντομάτες νόμιζαν ότι θα γίνουν κόκκινες άλλα δεν έγιναν. Αργότερα έβγαλε ένα πολύ ωραίο ουράνιο τόξο και το κόκκινο χρώμα του πήγε στις ντομάτες και οι ντομάτες έγιναν κόκκινες. 

Χάρηκαν πάρα πολύ και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Στελλίνα Μ.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μήλο. Το μήλο ήταν πολυταξιδεμένο. Πήγαινε από χώρα σε χώρα, από πόλη σε πόλη. Έφτασε μέχρι το διάστημα. Μαζί του είχε και τη φίλη του, την μπανάνα. 

Η αγαπημένη τους χώρα ήταν το Μεξικό. Εκεί ένας άνθρωπος αποφάσισε να τους δώσει από ένα χρώμα για να γίνουν φωτεινοί. Έτσι το μήλο έγινε κόκκινο και η μπανάνα κίτρινη.

Οι δύο φίλοι ήταν πολύ χαρούμενοι γιατί ο κόσμος τους αγαπούσε πολύ.

Δημήτρης  Π.

Κάποτε ζούσε ένας γεωργός που καλλιεργούσε ντομάτες . Τα χρόνια αυτά οι ντομάτες ήταν πράσινες και κανείς δεν τις αγόραζε και ο γεωργός στεναχωριόταν πολύ.

Μια μέρα όμως έβρεξε και η ντομάτα άλλαξε τελείως χρώμα. Έπεσε πάνω της μια σταγόνα νερού που ήταν κόκκινη επειδή ακούμπησε στο κόκκινο φτερό μιας πεταλούδας. 

Από τότε οι ντομάτες έγιναν κόκκινες και τις αγόραζε όλος ο κόσμος . Ο γεωργός ήταν χαρούμενος και είχε περισσότερα χρήματα.

Άννα- Μαρία Ι.

Μια μέρα στο μικρό αγρόκτημα ο γάτος του σπιτιού έκοβε βόλτες στο μποστάνι και περνώντας δίπλα σε μια ντοματιά βλέπει μια όμορφη ντομάτα και της λέει:

"Τι όμορφη και ζουμερή που είσαι!"

Εκείνη από την ντροπή της κοκκίνησε.

Χαριέλλη Σ.  

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας μοναχικός άνθρωπος που τον έλεγαν Θανάση. Ζούσε σε ένα μοναχικό χωριό και του άρεσαν πολύ οι κατακόκκινες ντομάτες . 

Μια μέρα περνούσε ένα μικρό κοριτσάκι που της άρεσαν πολύ τα τριαντάφυλλα και ο κύριος Θανάσης είχε ένα καλάθι χωριάτικες ντομάτες και της μικρής της έπεσε ένα κόκκινο πέταλο από το τριαντάφυλλο και οι ντομάτες έγιναν κατακόκκινες . 

Το πρωί ο κ. Θανάσης πήγε να ποτίσει τις ντομάτες και με έκπληξη βλέπει όλο το χωράφι είχε γεμίσει κατακόκκινες ντομάτες. Έτρεξε και πήρε το καλάθι και έφτιαξε μια πεντανόστιμη σούπα.

Παναγιώτα Π.