Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μικρή πόλη σκαρφαλωμένη στις πλαγιές ενός χιονισμένου βουνού, ζούσε ένα μικρό έλατο. Δεν ήταν το ψηλότερο ούτε το πιο φουντωτό, αλλά είχε μια ιδιαίτερη χάρη. Κάθε χειμώνα, σκεπαζόταν με ένα πέπλο από αστραφτερό χιόνι και τα κλαδιά του έμοιαζαν να ψιθυρίζουν ιστορίες στον άνεμο.

Ένα βράδυ, καθώς ο αέρας σφύριζε ανάμεσα στα κλαδιά του, το μικρό έλατο άκουσε μια φασαρία. Κάτω από τα κλαδιά του, μια οικογένεια προσπαθούσε να ζεσταθεί, τυλιγμένη σε κουβέρτες. Ήταν ο πατέρας, η μητέρα και τα δύο μικρά παιδιά τους. Είχαν χάσει τον δρόμο τους επιστρέφοντας από την πόλη και έψαχναν απεγνωσμένα για ένα καταφύγιο.