This book was created and published on StoryJumper™

©2014 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

enter text here

Χριστούγεννα και ζεστασιά ,Χριστούγεννα και 

δώρα,Χριστούγεννα και γλυκά πάνε μαζί!

Τα Χριστουγεννά είναι μια γιορτή γεμάτη μαγεία και 

λάμψη.Γεμίζει τις καρδιές όλων μας με συγκίνηση! 

Όμως τα Χριστούγεννα πάνε μαζί με τον χιονιά και το 

τσουχτερό κρύο.

Η παγωνιά είχε καλύψει όλο το μικρό χωριουδάκι,η 

νυφάδες του χιονιού χόρευαν ασταμάτητα στον αέρα 

καταλήγοντας απαλά όπου έβρισκαν. 

Το χιόνι είχε φωλιάσει παντού στους δρόμους στις 

σκεπές και όλα τα τζάκια έκαιγαν γλυκά μέσα στα σπίτια 

δημιουργόντας μια ατμόσφαιρα,ζεστασιάς,θαλπωρής και 

τρυφερότητας!

Η Άγια Νύχτα των Χριστουγέννων πλησίαζε,όλα έξω ήταν 

παγωμένα αλλά ταυτόχρονα μαγικά!

Οι λάμψεις από τα στολισμένα δέντρα σαν ξωτικά 

ξεπετάγοταν από τα φωτισμένα παράθυρα.

Oι μυρωδίες της κανέλας από τα χριστουγεννιάτικα γλυκά 

και των κάστανων, που έψηναν στα τζάκια απλώνονταν 

στην ατμάσφαιρα γεμίζοντας την ψυχή αρώματα...

Ο ουρανός έστεκε έναστρος πλυμμηρισμένος από χιλιάδες 

αστέρια που τρεμόπαιζαν έτοιμα να πέσουν και να 

εκπληρώσουν κάθε ευχή! 

Οι νεράϊδες του Χιονιού της Αστερόσκονης και της Ευχής 

με τα μαγικά τους ραβδιά είχαν μαγέψει με μια κίνησή 

τους τα πάντα που ευλαβικά περίμεναν την γέννηση του 

Χριστού!

Ψηλά στον ουράνιο θόλο τα αστέρια έμοιαζαν να χαρίζουν 

την λάμψη τους ήσυχα και ήρεμα στην πλάση που 

περίμενε την Θεία Γέννηση!

Ελαμπαν διάσπαρτα σαν μαγικά περτάδια, ώσπου ένα από 

αυτά απόφασισε με μιας να πέσει στην Γη. Αφήνοντας πίσω 

του μια λεπτή λουρίδα αστερόσκονης να δίνει μια 

ξεχωριστή νότα ομορφιάς στον Χριστουγεννιάτικο ουρανό.

-Μαμά!Κοίτα! Ένα αστερι έπεσε! 

Φώναξε ένα παιδάκι χαρούμενα και φανερά ενθουσιασμένο 

από το θέαμα!

-Κλέισε το παράθυρο Ιάσονα και έλα μέσα κάνει κρύο θα 

κρυώσεις και μετά δεν θα μπορεις να πεις τα 

καλάντα!Φώναξε η μαμά του.

-Μα,μανούλα έπεσε ένα αστέρι..

-Κάνε μια ευχή Ιάσονα!Λένε πως όταν πέφτει ένα αστέρι 

κάνουμε μια ευχούλα και γίνεται πραγματικότητα...!

enter text here

   Τα μάτακια του μικρού παιδιού   άνοιξαν διάπλατα! 

''Ευχούλα'';;; αναρωτήθηκε και κοίταξε τα 

καλικαντζαράκια του που τόσο πολύ αγαπούσε….

Έκλεισε τα μάτια του σταύρωσε τα χέρια του και είπε:

''Εύχομαι να δω ένα αληθινό καλικάντζαρο''! 

''Σαν αυτούς που μας λέει η γιαγιά στα παραμύθια''!!! 

''Σαν τα κουκλάκια μου που παίζω'' …σκέφτηκε… και η 

ψυχούλα του γέμισε προσμονή!

ΘΕΛΩ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΟΟΟ!!!!

Φώναξε τόσο δυνατά!!!!!!! Που τρόμαξε και ο ίδιος!!! 

   Λένε πως κάθε χρόνο σε μια αυλή υπάρχει ένα Έλατο,που 

το στολίζουν οι νεράϊδες τη νύχτα που γεννιέται ο Χριστός. 

Το πρωί των Χριστουγέννων είναι φορτωμένο με δώρα,γλυκά 

και παντώς είδους ζαχαρωτά! 

Το ονομάζουν ''Έλατο των Ευχών'' και δεν είναι ένα απλό 

δέντρο,λένε πως οι νεράϊδες το έχουν πασπαλισμένο με 

μαγικά ξόρκια, έτσι όπως πασπαλίζουμαι και εμείς τους 

κουραμπιέδες με την ζάχαρη άχνη...!

Με αυτόν τον τρόπο,τα ζαχαρωτά δεν τελειώνουν ποτέ και 

όλες, μα όλες οι ευχές βγαίνουν αληθινές! 

enter text here

Γγγγγγδδδδδππππππ!!!!!!! 

Ακούστηκε μέσα στην ησυχία…

Ο Καλικάντζαρος κάνοντας γκριμάτσες πόνου, βρισκόταν 

πεσμένος στο χιόνι τρίβοντας τον ποπό του και τρίζοντας τα 

δόντια του από το κρύο… 

-Πω!Πω! Κρύο και σκοτεινιά έχει εδώ κάτω,στο αστέρι μου 

είναι ζεστά και λαμπερά !

Μονολόγισε το καλικαντζαράκι προσπαθόντας να συνέλθει   από 

την …προσγείωσή του στην Γη!

Τον Καλικάντζαρο τον έλεγαν ''Χρυσαφέντη'' ήταν 

μικροσωμούλης,κοντούλης και λίγο ασχημούλης φορούσε ένα 

πράσινο παντελόνι κοντό ,μια πράσινο-καφέ κάπα με χρυσά 

κουμπιά,ένα μυτερό κόκκινο σκουφάκι που έπεφτε συνεχώς 

μέσα στο μουτράκι του και κάλυπτε τα μεγάλα γκριζοπράσινα  

μάτια του.

Μαζί του,πίσω στην πλάτη του είχε ένα σάκο ο οποίος 

έλαμπε παράξενα σαν να είχε μέσα του χρυσόσκονη ή 

αστερόσκονη ή κάτι άλλο πιο μαγικό …..

Ο Χρυσαφέντης είχε πέσει από ένα αστέρι οπου 

κατοικούσε   για να βρει την αυλή με το ''Έλατο των 

Ευχών''.

Έιχε ακούσει πολλές ιστορίες και παραδόσεις και ήθελε να 

το δει απο κοντά!

Σηκώθηκε λοιπόν ,τίναξε τα ρούχα του,με μια κίνηση  

ίσιωσε το καπέλο του και βάλθηκε να ανοίξει το σακί που 

έσερνε μαζί του.

Η λάμψη που ξεχύθηκε ήταν μεγάλη,που γέμισε όλη την 

περιοχή γύρο του.

Εκείνη την ώρα το πρόσωπό του φωτίστικε απο χαρά και 

ικανοποίηση!

  Άρχιζε σιγά-σιγά να αφουγκράζεται την πλάση,να 

μυρίζει τις μυρωδιές και να χαζεύει τις στολισμένες αυλές!

Το χαμόγελο απλώθηκε σε όλο του το πρόσωπο.

Πήρε μια βαθιά ανάσα από κανέλα και έλατο και άμεσως 

ξεκίνησε να εξερευνήσει το χωριουδάκι ευχαριστημένος!

Ήταν περασμένα μεσάνυχτα όταν σταμάτησε σε μια μικρή 

αυλίτσα να ξεκουραστεί!

Ο περίγυρος της αυλής ήταν πολύ όμορφα στολισμένος. 

Από τα παράθυρα φαινόνταν ένα υπέρλαμπρο έλατο 

φορτωμένο με χιλιάδες λαμπάκια και ζαχαρωτά!

Άστραψε το βλέμμα του...!Λες να είναι αυτό το Έλατο 

των Ευχών;Και μόνο στην σκέψη αυτή ξετρελάθηκε και 

βάλθηκε να μπει μέσα στο σπίτι από όπου μπορούσε!

Η γκριζοπράσινη ματιά του έπεσε πάνω στην καμινάδα 

και..... 

Χι χι χι χι χι χι χι χι …!!!!! Γέλασε πολύ πονηρά.

 Τράβηξε τον σάκο του και σκαρφαλώνοντας έφτασε στην 

καμινάδα.

Ανεβαίνει απάνω,χώνετε μέσα στην καμινάδα πανεύκολα, 

μιας και ήταν μια σταλιά και αφήνει τα χέρια του για να 

πέσει!

Δεύτερο Γγγγγγγδδδδδουυυυππ,για τον Χρυσαφέντη και 

να σου τον,να σκάει μέσα στα καμένα ξύλα και τις 

στάχτες!

''Ευχτυχώς που δεν ήταν αναμμένο γιατί θα γινόμουν 

κάστανο''...σκέφτηκε.Τρίβοντας πάλι τον πονεμένο του 

ποπό…Βγήκε αθόρυβα από το τζάκι.

Κοιτάχτηκε λίγο που ήταν γεμάτος στάχτες,τινάχτικε όσο 

μπορούσε και βγήκε σαν κύριος του σπιτιού να εξετάση 

τον χώρο!

Αααααααααααααα! Έβγαλε ένα επιφώνημα θαυμασμού και 

τα ματάκια του άνοιξαν ορθάνοιχτα!!

''Τι όμορφο και λαμπερό δέντρο…!!!!!!'' 

Το κοιτάζε λαμπερό και φορτωμένο φανερά μαγεμένος. 

Αποφάσισε λοιπόν,να σκαρφαλώσει στα κλαδιά του και να 

βρει τα ζαχαρωτά που άφησαν οι νεράϊδες πανέτοιμος να 

τα πάρει όλα!

Σίγουρος πως αυτό ήταν το δέντρο,που χρόνια άκουγε 

από τον παππού του τον Κωλοβελόνι, ο πιο γέρικος και 

σοφος Καλικάτζαρος των Άστρων και των Αερικών.

Όταν του αφηγόταν Χριστουγεννιάτικες ιστορίες, δεν 

παρέλειπε ποτέ να του αναφέρει για το Ελάτο των Ευχών 

και εκείνος δεν χόρταινε να ακούει...

Και τώρα ήταν μια ανάσα από όλο αυτό που 

ονειρεύοτανε...

...ή μήπως δεν ήταν;;;

Έτσι λοιπόν, ο Χρυσαφέντης μας, άρχισε να ψάχνει 

ανυπόμονα ανάμεσα στα κλαδιά και στα στολίδια για δώρα 

και ζαχαρωτά!

Ψάξε-ψάξε όμως,έκανε θόρυβο και η μαμά του σπιτιού 

ξύπνησε και σηκώθηκε να δει τι συμβαίνει μες την 

νύχτα....

Άααααααααχχχχχχχουυυυυυυυυυυυυ! Ξουτ!!!!!!!!! 

Παλιόπραμα!!!!!! Βασίληηηηηηηηηη! Βασίληηηηηηηηη! 

Ξεφώνιζε η Κυριακή και κοπάναγε όπου έβρισκε με το 

σκουπόξυλο! 

-Τι είναι βρε γυναίκα και σκούζεις σαν γάτα που της έχουν 

πατήσει την ουρά;

-Ένας καλικάντζαρος είναι μέσα στο σπίτι!!!!! Και 

καταστρέφει το δέντρο!!!!!!!! Έσκουζε ακόμα πιο δυνατά!

''Καταστρέφει;;Μα δεν μπήκα να καταστρέψω σκέφτηκε 

αλλά να πάρω μερικά ζαχαρωτά...

και…….....

 Γγγκκκκκκαππππππππ! Ακούει μια σκουπιά από πίσω 

του!!!!!!!

Με μιας ανασηκώθηκε και δίνοντας ένα σάλτο πετάχτηκε 

από το μισάνοιχτο παράθυρο!

Σε λίγα λέπτα είχε βρεθεί μέσα σε ένα χιονισμένο χαντάκι. 

Έτρέμε από τον φόβο του,μην βγει εκείνη η γυναίκα έξω 

και τον αποτελειώσει με την …κακιά και μοχθηρή της 

σκούπα!

Στεναχωρημένος πολύ όπως ήταν ο Χρυσαφέντης βγηκε 

με κοπό από το σημείο που είχε χωθεί και άρχισε πάλι να 

περπατάει... Περπατούσε …περπατούσε… άλλα δεν έβλεπε 

πια σπίτια τρυγύρο.Το σκοτάδι και το χιόνι παραμόνευε 

παντού. 

Τότε βρήκε πάνω στο σκούφο του ένα κλαδάκι,το βούτηξε 

μέσα στο σάκο του και εκείνο πήρε άμεσως φως, 

βοηθόντας τον να βλέπει προς τα που πήγαινε…

''Να καταστρέψω''μα εγώ δεν ήθελα να 

καταστρέψω.Συλλογίζονταν συνεχώς καθώς περπατούσε 

και ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα.

Δηλάδη να ξανά κλάψει ειδικά όταν θυμήθηκε την…κακιά 

σκούπα!

Η ωρά ήταν περασμένη και στο μικρό χωριό δεν 

κυκλοφορούσε κανείς.

Ήταν βαρυχειμωνιά και όλοι ήταν κλειδωμένοι στα ζεστά 

τους σπίτια για να προφυλακτούν από το κρύο και το 

χιονι.

Ο Χρυσαφέντης κάποια στιγμή,πολύ κουρασμένος έκατσε 

σε ένα πεζουλάκι που βρήκε στον δρόμο του και άρχισε 

να κλαίει.

Φοβόταν πεινούσε,κρύωνε και όσο για το ''Ελάτο των 

Ευχών''το είχε ξεχάσει εντελώς μετά το πανυγήρι με την 

…κακιά σκούπα!

You've previewed 17 of 26 pages.

To read more: