Bir zamanlar, yeşilin her tonunu barındıran geniş ve huzurlu bir ormanda, dürüstlüğüyle tanınmış, adı Mim olan bir tavşan yaşardı. 

Bu tavşan, ormandaki herkesin dostuydu. 

Çünkü o, nazik ve dürüst davranışlarla arkadaşlarına yaklaşırdı.

Tavşanın güvenilir olduğunu herkes bilir; herkes onunla arkadaş olmak isterdi. Hayvanlar, ona “Dürüst Tavşan” adını vermişlerdi

Dürüst Tavşan'ın en büyük hobisi, kendi 

bahçesinde havuç yetiştirmekti. Bu bahçe,  

onun gurur kaynağıydı.

Her sabah erkenden kalkar, toprağı sular havuçların büyümesini izlerdi.

Her gün ormanın derinliklerine kadar yolculuk yapar ve yanına aldığı havuçları dostlarına götürmekten büyük 

keyif alırdı. 

Tilkiye, sincaba, baykuşa ve kirpiye birer tane havuç verir  ve yüzlerindeki gülümsemeyi görmekten mutluluk duyardı.

Mim, bir sabah 

yine erkenden uyandı ve 

heyecanla bahçesine koştu. 

Ancak bahçesine vardığında gözlerine inanamadı; 

Her gün sevgiyle büyüttüğü havuçların 

çoğu yok olmuştu.

 Üzgün bir şekilde çevresine bakındı; bir iz aradı ama hiçbir şey bulamadı. 

Dolaşırken Bilge Baykuşu gördü. Bilge, tavşanın yüzündeki endişeyi fark etti." Mim ne oldu sana?"  diye sordu.

Mim iç çekerek, 

"Bahçedeki havuçların 

çoğu kayboldu. Baykuş, kimin aldığını bilmiyorum ,

ama bulmaya kararlıyım," dedi.

Baykuş ,başını sallayarak, "Sabırlı ol ve nazikçe konuş. Belki de havuçları alan kişi utanır ve hatasını kabul eder," diyerek onu teselli etti.

Ormanda gezerken sincaba rastladı. "Sincap, bahçemdeki havuçların kaybolduğunu fark ettim. Onları gören oldu mu?" diye sordu. 

 Sincap üzgün bir şekilde başını salladı ve "Hayır, Mim ama havuçlarını bulman için sana yardım etmeyi çok isterim." dedi.

"Ormanda ki hayvanları topladı ve onlara, 

arkadaşlar, bugün bahçemdeki havuçların çoğunun kaybolduğunu 

fark ettim. 

Eğer bir yanlış 

anlaşılma olduysa, 

lütfen dürüstçe söyleyin.''

Tavşan Mim’in üzüldüğünü gören 

tilki, başını eğip utanan bir ifadeyle,

 “Ben aldım havuçları,” dedi. “Gece çok acıkmıştım 

ve havuçlar gözümün önündeydi."

"Seninle konuşamadım, 

çekindim ve havuçları 

alıp kaçtım. 

Özür dilerim Mim.”

Mim tilkiye baktı ve gülümsedi. 

"Tilki, dürüstlüğün için teşekkür ederim. Keşke sorsaydın, sana seve seve verirdim."

"Dürüst davranman, benim için her şeyden önemli. 

Bu havuçlar hepimiz için. Gelecek sefer izin istersen, 

seve seve paylaşırım." diye ekledi.

 ‘’Arkadaşımızın hatasını kabul ederek bunu bize söylemesi çok güzel bir davranış.'' Dedi.

"Dürüst olursak, her zaman daha mutlu bir yaşam süreriz ve arkadaşlarınız her daim yanınızda olur.’’

Böylece Dürüst Tavşan ve dostları, ormanın içinde dürüstlüğün her zaman kazandırdığına bir kez daha

tanık oldular. 

Ormandaki hayvanlar, dürüstlüğüyle tanınan tavşanı örnek alarak daha mutlu bir hayat sürmeye başladılar.