Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένα όμορφο, μεγάλο και πολύχρωμο πουλάκι. Το ονομά του ήταν αγάπη.

Ζούσε σε ένα μακρινό δάσος με πολλά δέντρα. Ήταν όλα τους πολύ ψηλά και είχαν χρωματιστά κλαδιά

Το πουλάκι κάθε μέρα πετούσε χαρούμενο στον ουράνο και μοίραζε αγάπη στις καρδιές των ανθρώπων.

Οι άνθρωποι όσο είχαν την αγάπη μέσα τους ήταν χαρούμενοι. Ζούσαν ειρηνικά, είχαν πολλούς φίλους , αγαπούσαν  την οικογενειά τους, τη φύση, τα ζώα. 

Φρόντιζαν ο ένας τον άλλο. Τραγουδούσαν και χόρευαν. Ζούσαν ευτυχισμένα.

Μια μέρα το πουλάκι αρρώστησε βαριά. Δεν μπορούσε να πετάξει, τα φτερά του δεν μπορούσαν να κουνηθούν και έχασε τα όμορφα χρώματά του.  Σταμάτησε να μοιράζει αγάπη στους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι έγιναν δυστυχισμένοι. Έχασαν το χαμογελό τους. Δε νοιαζόταν για κανέναν.  Έχασαν τους φίλους τους . Έμειναν μόνοι τους. Δεν είχαν ειρήνη.

Τα παιδιά αποφάσισαν να ψάξουν να βρουν το πουλάκι της Αγάπης. Περπατούσαν πολλές μέρες και είχαν κουραστεί. Επιτέλους έφτασαν στο δάσος.

Εκεί συνάντησαν μία αρκούδα, μια χελώνα και ένα φίδι. Τα παιδιά τους ρώτησαν αν γνωρίζουν που ζει το πουλάκι της Αγάπης. Τα ζωάκια δεν ήξεραν να τους πουν.