Tarçın en iyi arkadaşları Obur ve Badem'le birlikte gezmeye gidiyordu! Hem de deniz kenarına.

Evin içinde sağa sola koştururken, "Havuçlar aşkına! O kadar heyecanlıyım ki!" dedi.

"Şişme bot, şişme bot nerede acaba?"

Tarçın bir üfleme sesi duydu. Arkasını dönünce rahatladı. “Çok teşekkür ederim Obur, botu bulup şişirmişsin. Çadıra da ihtiyacımız var. Çadır nerede acaba?”

Badem o karışıklığın içinde çadırı ve çadırın direklerini buluverdi.

Tarçın “çadırı da sen buldun! Teşekkürler badem. O kadar mutluyum ki içim içime sığmıyor,” dedi.

“Peki ya güneş gözlüğüm nerede?” dedi tarçın telaşla.

“Güneş gözlüğüm olmadan yola çıkamam.”

Obur ve Badem aynı anda cevap verdi: “Kafanda!”

“Havuçlar aşkına! Nasıl da göremedim,” dedi Tarçın şaşkınlıkla.

işte şimdi her şey hazırdı.

Tarçın arabaya binip kapısını kapattı. Badem ile Obur şaşkınlıkla Tarçın'ın arkasından bakakaldı. Sahile birlikte gitmeyecekler miydi?

Birden arabanın kapısı  açıldı. Tarçın kafasının uzattı. “Hey! Nerdeyse en iyi arkadaşlarımı unutuyordum. Çok üzgünüm, ama o kadar…”

“HEYECANLISIN Kİ” diye araya girdi Obur ve Badem.

Badem ile Obur eşyaları yükleyip Tarçın’ın arabasına bindiler.

Badem, “Araba yan yatıyor. Büyük bir sorunumuz var!” diye bağırdı.

Obur, “Sorun nerede acaba? Hiç anlayamadım,” diye homurdandı.

"Havuçlar aşkına!" dedi Tarçın gülümseyerek, "Çözeriz hemen!"

Üç arkadaş en sonunda deniz kıyısına vardı. Vakit kaybetmeden denize doğru koştular.

Tarçın, "bir dakika bir fikrim var," dedi.

Az sonra "Bakın şimdi oldu işte!" diye haykırdı sevinçle.

Üç arkadaş çadırı kurmaya başladı. Kamp yapmadan dönmek olmazdı.

Badem, “Bu çadır bize küçük gelecek,” dedi.

Obur, “Neden küçük gelecek? Anlayamadım,” diye homurdandı.

Tarçın, “Sakin olalım arkadaşlar. Bir yolunu bulacağız,” dedi hemen.