Η Ελένη, πριν δαγκώσει το μήλο, το έπλυνε καλά στη βρύση. Ο Βρώμικος παρασύρθηκε από το νερό και έπεσε στο σιφόνι. "Ωχ, όχι!" φώναξε. "Με πήρε το νερό!".

Ο Βρώμικος βγήκε από το σιφόνι και είδε τον Γιάννη, ένα άλλο παιδί, να παίζει στην αυλή. Ο Γιάννης έτρεχε και έπαιζε με τα χέρια του στη σκόνη. Ο Βρώμικος πήδηξε στα χέρια του Γιάννη και περίμενε να τον κολλήσει.

Ο Γιάννης, πριν φάει το σάντουιτς του, πήγε στην τουαλέτα και έπλυνε καλά τα χέρια του με σαπούνι. Ο Βρώμικος γλίστρησε από τα χέρια του Γιάννη και έπεσε στο πάτωμα. "Αχ, πάλι!" φώναξε. "Με πήρε το σαπούνι!".

Ο Βρώμικος ήταν πολύ απογοητευμένος. Δεν κατάφερε να κολλήσει κανένα παιδί. Καθώς περπατούσε, είδε την κυρία Μαρία, τη δασκάλα, να καθαρίζει την τάξη με ένα σφουγγάρι και αντισηπτικό. Ο Βρώμικος τρομοκρατήθηκε και έτρεξε να κρυφτεί.

"Αυτή η Καθαρούπολη είναι πολύ καθαρή για μένα!" είπε ο Βρώμικος. "Δεν μπορώ να κολλήσω κανέναν εδώ. Θα πάω σε μια άλλη πόλη, όπου τα παιδιά δεν πλένουν τα χέρια τους και δεν κάνουν μπάνιο!".

Και έτσι, ο Βρώμικος έφυγε από την Καθαρούπολη και δεν ξαναγύρισε ποτέ. Τα παιδιά της Καθαρούπολης έμαθαν ότι η καθαριότητα είναι πολύ σημαντική για να μην αρρωσταίνουν. Και από τότε, έπλεναν πάντα τα χέρια τους, έκαναν μπάνιο και καθάριζαν τα δωμάτιά τους.

Και ζήσαμε αυτοί καλά  και εμείς καλύτερα

                              ΤΕΛΟΣ