Μια φορά κι έναν καιρό, στο βασίλειο της Ελμαρίας, υπήρχε ένα πυκνό, μυστηριώδες δάσος που όλοι το αποκαλούσαν «Χαμένο Δάσος». Λεγόταν ότι καμία ψυχή δεν επέστρεφε από εκεί αν τύχαινε να χαθεί στις σκοτεινές σκιές των δέντρων. Κι αυτό γιατί εκεί ζούσε η κακιά μάγισσα Ζόρα, η πιο ισχυρή και μοχθηρή μάγισσα που είχε δει ποτέ ο κόσμος.

Η Ζόρα είχε φτιάξει το σπίτι της βαθιά μέσα στο δάσος, σε έναν πύργο από μαύρη πέτρα που έμοιαζε με καμμένο μπουνό. Η μάγισσα ήταν γνωστή για τα ξόρκια της που έφερναν καταστροφή και τις παγίδες της που παρέσυραν τους ταξιδιώτες στις ερημιές.

Η Ζόρα μισούσε τους κατοίκους της Ελμαρίας, γιατί πίστευε πως την είχαν εξορίσει αδίκως πριν από πολλά χρόνια λόγω της σκοτεινής της μαγείας. Μια μέρα, αποφασίστηκε πως ήρθε η ώρα να πάρει εκδίκηση. Χρησιμοποιώντας ένα ξόρκι ανείπωτης δύναμης, δημιούργησε μια ομίχλη που κάλυψε ολόκληρο το βασίλειο, κάνοντας τους ανθρώπους να χάνουν τον προσανατολισμό τους και να κατευθύνονται προς τον Χαμένο Δάσο, όπου τους περίμενε εκείνη.

Όμως, υπήρχε κάποιος που δεν φοβόταν. Η Άρια, μια νεαρή κοπέλα με μαλλιά σαν φλόγες και καρδιά γεμάτη θάρρος. Όταν οι συγχωριανοί της άρχισαν να αποφανθούν, αποφασίσουν να αναλάβουν δράση. Πήρε το τόξο της και το φυλαχτό που της είχε δώσει η γιαγιά της και μπήκε στο Χαμένο Δάσος αποφασισμένη να βρει τη μάγισσα και να δώσει ένα τέλος στην κατάρα.

Καθώς η Άρια περιπλανιόταν στο δάσος, η ομίχλη γινόταν όλο και πιο πυκνή. Άκουγε ψιθύρους που προσπαθούσαν να σπρώξουν μακριά από τον στόχο της. Όμως, η δύναμη της ήταν μεγάλη και η θέλησή της ακόμα μεγαλύτερη. Ώσπου έφτασε στο σκοτεινό πύργο.

Η Ζόρα την περίμενε με ένα πονηρό χαμόγελο.

«Άλλη μια ανόητη ηρωίδα που νομίζει πως μπορεί να με σταματήσει;» γέλασε η μάγισσα.

«Δεν θα σε αφήσω να βλάψεις άλλο τους ανθρώπους», είπε η Άρια με σταθερή φωνή και ύψωσε το τόξο της.

Με μια έκρηξη μαγικής ενέργειας, ξεκίνησε η μάχη. Ξόρκια και βέλη γέμιζαν τον αέρα. Όμως, η Άρια είχε μάθει τα αδύναμα σημεία της Ζόρα από τις αρχαίες ιστορίες και κατάφερε να σπάσει το φυλαχτό της μάγισσας, την πηγή της δύναμης της.

Χωρίς τη μαγική της δύναμη, η Ζόρα αδυνάτισε και έπεσε στα γόνατά της. Η Άρια την κοίταξε για λίγο, γεμάτη θλίψη για όλη την καταστροφή που είχε προκαλέσει. «Ήρθε η ώρα να αφήσεις το μίσος πίσω σου», είπε.

Η Ζόρα δεν μπόρεσε να απαντήσει. Η μορφή της εξαφανίστηκε, αφήνοντας πίσω μόνο ένα ψίθυρο που έσβησε στον αέρα.

Η ομίχλη εξαφανίστηκε μαζί της και οι κάτοικοι της Ελμαρίας βγήκαν ξανά στο φως. Η Άρια έγινε θρύλος, το κορίτσι που νίκησε τη σκοτεινή μάγισσα και έφερε ξανά την ειρήνη στο βασίλειο.

Αλλά βαθιά μέσα στο δάσος, κάποιοι λένε πως η σκιά της Ζόρα ακόμη περιπλανιέται, αναζητώντας έναν τρόπο να επιστρέψει...