Σε ένα μακρινό νησί, ένα μεγάλο ψαροκάικο αρμένιζε κάθε μέρα στη θάλασσα, γεμάτο με φρέσκα ψάρια. Στην ψαρόβαρκα αυτή ζούσαν δύο ομάδες γατών. Στο κατάστρωμα, ο κεραμιδόγατος Κατ και η παρέα του απολάμβαναν τον ήλιο, ενώ στο αμπάρι, ο ασπρόμαυρος γάτος Κιτ, ηγούνταν της δικής του ομάδας.

Οι γάτες παρακολουθούσαν καθημερινά τους ψαράδες να φορτώνουν τα ψάρια: πρώτα τα άφηναν στο κατάστρωμα, πριν τα μεταφέρουν στο αμπάρι. Και οι δύο ομάδες ήταν πεινασμένες, και σιγά σιγά, οι δύο αρχηγοί άρχισαν να υποψιάζονται ο ένας τον άλλο.

"Φίλοι μου, προσέξτε!" είπε ο Κιτ στους συντρόφους του. "Οι κεραμιδόγατοι του καταστρώματος στέκονται όλη μέρα εκεί πάνω για να είναι οι πρώτοι που θα φάνε τα ψάρια!"

"Δεν το βλέπετε;" φώναξε ο Κατ στους δικούς του. "Οι ασπρόμαυροι γάτοι του αμπαριού κρύβονται εκεί κάτω, έτοιμοι να φάνε όλα τα ψάρια πριν καν προλάβουμε!"

Οι κατηγορίες φούντωσαν, και κάθε ομάδα άρχισε να βλέπει την άλλη ως εχθρό. Οι γάτοι εξαγριώθηκαν και πίστεψαν ότι μόνο ένας μπορούσε να κυριαρχήσει στο καράβι. Έτσι, ξέσπασε ένας άγριος καυγάς! Τα γατιά νιαούριζαν, γρατζουνούσαν και έπεφταν το ένα πάνω στο άλλο. Η μάχη ήταν τόσο χαοτική που τρόμαξε τους ψαράδες.

Οι άνθρωποι, βλέποντας το χάος, παράτησαν τις δουλειές τους για να χωρίσουν τα γατιά. Όμως, ενώ όλοι πάλευαν να σταματήσουν τον καυγά, κανείς δεν είχε μείνει στο πηδάλιο. Το καράβι χτύπησε σε έναν βράχο και άρχισε να βυθίζεται!

Μέσα στον πανικό, οι ψαράδες εγκατέλειψαν το πλοίο. Πήραν ένα μικρό καΐκι και έφυγαν, παίρνοντας μαζί τους όλα τα ψάρια, αφήνοντας τις γάτες μόνες τους στη φουρτουνιασμένη θάλασσα.