5. sınıf öğrencisi olan Ahmet'i kilolu oluşundan dolayı okulundaki herkes tanıyordu. Ahmet, sınıf içinde zaman zaman zorluklar yaşıyordu. Derslerde sırasına sıkışması, teneffüslerde koşmakta zorlanması ve bazı arkadaşlarının onu dışlaması, Ahmet’in özgüvenini sarsmıştı. Ancak her şey, sınıfa yeni katılan Murat ile değişmek üzereydi.

Bir sabah ders başlamadan önce sınıfa giren öğretmen, sınıfa yeni öğrenciyi tanıttı:

Öğretmen:

"Sevgili öğrenciler, bugün aramıza Murat katılıyor. Murat, sana sınıfımıza hoş geldin diyoruz."

Murat, sıcak bir gülümsemeyle sınıfa baktı. Ahmet, yeni gelen sınıf arkadaşının enerjisi ve canlı görünümünden etkilenmişti.

Ders aralarında, Ahmet masasında otururken Murat yanına yaklaştı:

Murat:

"Merhaba, ben Murat. Senin adın ne?"

Ahmet:

"Ben... Ahmet. Hoş geldin."

Murat:

"Ahmet, neden teneffüs oyunlarına katılmıyorsun? Bence birlikte oynarsak eğleniriz."

Ahmet, Murat’ın içten davetine önce tereddüt etti. Ancak Murat’ın ısrarı ve samimi tavırları onu cesaretlendirdi.

Ahmet: 

"Ben… biraz zorlanıyorum. Koşarken hemen yoruluyorum. Hep biraz geride kalıyorum."

Murat:

"Ben de eskiden benzer zorluklar yaşamıştım. Birlikte çalışırsak hem eğleniriz hem de sağlıklı yaşama adım atarız. Ne dersin?"

Bu sözler Ahmet’in yüzünde umut dolu bir tebessüm oluşturdu.