Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα νεαρό αγόρι σε ένα ψηλό βουνό. Μοναδική του συντροφιά ήταν η σκυλίτσα του η Νεραντζούλα.  Αυτόν τον νεαρό τον έλεγαν Απρίλη και ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Τα υπόλοιπα αδέρφια του ζούσαν στις υπόλοιπες έντεκα κορυφές των βουνών. 

Κάθε 30 με 31 μέρες ο κάθε αδερφός κατέβαινε στα πεδινά για να βρει την αγαπημένη του. Είχε έναν ολόκληρο μήνα να ψάξει να βρει την κοπέλα που θα του έκλεβε την καρδιά!

 Την ημέρα που έφτασε ο Απρίλιος κάτω στα πεδινά, την ηλιόλουστη μέρα στο δάσος, απολάμβανε  η Πασχαλιά! Κόρη της Άνοιξης και του Ανέμου. Το νεαρό κορίτσι συνήθιζε να βγαίνει βόλτα με τον σκύλο της τον Έαρ και να μαζεύουν λουλούδια για να στολίσει τα μαλλιά της. 

Μελαχρινή μου κοπελιά.. Σου έπεσε το λουλούδι! Μα είσαι τόσο όμορφη!

Μα ποιος φωνάζει; Βιάζομαι πρέπει να φύγω γιατί νυχτώνει.

Οι δύο νέοι συναντήθηκαν τυχαία το απόγευμα όταν επέστρεφαν στο χωριό και αντάλλαξαν μεταξύ τους δύο σύντομες κουβέντες. 

Όλη μέρα και όλη νύχτα δεν μπορούσε να σταματήσει ο Απρίλιος να σκέφτεται την Πασχαλιά! Ήταν η ομορφότερη κοπέλα που είχε συναντήσει. 

Νομίζω πως την αγάπησα αυτή την κοπέλα!

Κάθε μέρα ο Απρίλιος με τη σκυλίτσα τη Νεραντζούλα πήγαιναν στο χωριό και τραγουδούσε δυνατά στις γειτονιές το τραγούδι του. Το έλεγε τόσο δυνατά μέχρι να φτάσει στα αυτιά της Πασχαλιάς. Πίστευε βαθιά μέσα του πως η όμορφη κοπέλα θα τον αγαπούσε όπως έκανε εκείνος.

Δεν έχω δει ξανά πιο όμορφη κοπέλα,

Που ήρθες σαν την αστραπή και έφυγες φευγαλέα.

Το όνομά σου σου ζητώ μοσχομυρισμένη!

Και θα' σαι πάντα στη καρδιά εσύ η αγαπημένη!

Την μέρα που η ώρα άλλαζε, άλλαξε και η τύχη του Απρίλιου. Καθώς καθόταν στην ακροθαλασσιά και κοιτούσε το ηλιοβασίλεμα η αγαπημένη του  εμφανίστηκε!

Ήρθες ήλιε μου!

Γειά σου Απρίλιε. Είμαι η Πασχαλιά!

Η Πασχαλιά και ο Απρίλιος αντάλλαξαν όρκους παντοτινής αγάπης και έζησαν μαζί στο απέναντι νησάκι του Πάσχα! Το ίδιο και ο Έαρ με τη Νεραντζούλα! Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!