Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μικρή πόλη ζούσε η κυρία Αρετή. 

Είχε δύο κόρες την Αναστασία και την Ιζαμπέλλα. 

Τις μεγάλωσε με πολλή αγάπη, φροντίδα και καλοσύνη. 

Η Αρετή παντρεύτηκε έναν καλόκαρδο κύριο με γλυκιά ψυχή, ο οποίος είχε μια κόρη από τον πρώτο του γάμο που την έλεγαν Ρόζα.

 Η Ρόζα ήταν ντροπαλή αλλά είχε αγνή και ευαίσθητη καρδιά. 

Όμως λίγο μετά τον γάμο τους ο κύριος αρρώστησε βαριά και έφυγε από τη ζωή. Έτσι, η Αρετή έμεινε μόνη της, με τα τρία κορίτσια.

Η Ρόζα βοηθούσε πάντα στις δουλειές, μαγείρευε, καθάριζε και φρόντιζε το σπίτι.

 Όμως συχνά ήταν λυπημένη και στεναχωρημένη γιατί της έλειπαν ο μπαμπάς της και η μαμά της η οποία πέθανε πριν πολλά χρόνια.

Η κυρία Αρετή προσπαθούσε να την πλησιάσει, να της δήξει στοργή και φροντίδα, αλλά η Ρόζα ήταν αρκετά απόμακρη και σκεπτική. Τις περισσότερες ώρες της, τις περνούσε δίπλα στο τζάκι με τη ζέστη της κουβέρτα. Έτσι αποφάσισαν να τη φωνάζουν «Σταχτοπούτα» γιατί καθόταν πάντα δίπλα στη στάχτη.  

Η μητριά της την αγαπούσε απλώς φοβόταν και δεν ήξερε πώς να της το δείξει.

Μια ηλιόλουστη μέρα, χτύπησε η πόρτα του σπιτιού τους. Ήταν ο αγγελιαφόρος του παλατιού και έφερε μια βασιλική πρόσκληση για τα κορίτσια.

"Ο πρίγκιπας της πόλης καλεί όλες τις κοπέλες σε ένα μεγάλο χορό για να γνωρίσει την μελλοντική του πριγκίπισσα."

Έτσι η Αρετή αποφάσισε να ράψει τρία πανέμορφα φορέματα για τις τρεις αγαπημένες της κόρες ένα κίτρινο για την Αναστασία, έναν πράσινο για την Ιζαμπέλλα και έναν μπλε για τη Σταχτοπούτα. Καθόταν ώρες ολόκληρες για να ετοιμάσει και τα τρία φορέματα με προσοχή.

Όμως τη μέρα πριν από το χορό συνέβη κάτι απρόσμενο. Το φόρεμα της Σταχτοπούτας σκίστηκε κατά λάθος.

Τα κορίτσια ετοιμάζονταν χαρούμενες. Η Σταχτοπούτα της παρακολουθούσε από τον καναπέ δίπλα στο τζάκι. 

Η Αρετή ήταν προβληματισμένη δεν ήθελε να αφήσει την Σταχτοπούτα μόνη στο σπίτι. 

Καθώς έβγαιναν από το σπίτι η Αρετή μαζί με τις άλλες δύο κόρες της, συνάντησε ένα λευκό περιστέρι και του ζήτησε να βοηθήσει την Σταχτοπούτα και ως αντάλλαγμα να του προσφέρει τροφή για να μπορεί να ζήσει.

"Καλό μου περιστέρι βοήθησε τη Σταχτοπούτα να πάει στο χορό. Κι εγώ θα σου προσφέρω τροφή και ζεστασιά." είπε η Αρετή