
UC1039708
Η ιστορία της μικρής Μαρίνας είναι ένα τρυφερό ταξίδι , καθώς περιηγείται μια βόλτα στην πλατεία , μια συναυλία , μια μέρα στην κουζίνα με τη γιαγιά κι άλλα πολλά.
Η μικρή Μαρίνα γνωρίζει διαφορετικά επαγγέλματα , φαντάζεται τον εαυτό της σε διάφορους ρόλους , ενθουσιάζεται , αμφιβάλλει , αλλά πάντα συνεχίζει να ονειρεύεται.


Βόλτα στην πλατεία κάνει η μικρή Μαρίνα.
Η Μαρίνα είναι 5 ετών. Η μαμά της σπρώχνει απαλά το καρότσι , καθώς περπατούν πάνω στα πλακόστρωτα της πλατείας. Ο ήλιος πέφτει ζεστός στα μάγουλα της, και το καπελάκι της ρίχνει μια μικρή σκιά στο πρόσωπο της.
Κάθε τόσο, στρέφει το βλέμμα της δεξιά κι αριστερά , γεμάτη περιέργεια.
Δεν λέει πολλά , αλλά τα μάτια της παρατηρούν τα πάντα . Τα χρώματα, τους ήχους, τις κινήσεις των ανθρώπων γύρω της.



Ξαφνικά, η Μαρίνα παρατηρεί μπροστά της ένα ατελιέ με ράφτες , υφάσματα σε ρολά και ψαλίδια που λάμπουν.
Η Μαρίνα όταν είναι σπίτι με το μπαμπά της , της αρέσει να δοκιμάζει τα ρούχα και τα παπούτσια της μαμάς. Βάζει τις γόβες της, που κάνουν «τακ-τακ» και κοιτάζεται στο καθρέφτη όλο ναζί και χαρά.
Ίσως να γίνω στυλίστρια ! Να διαλέγω ρούχα για ανθρώπους και να τους κάνω να νιώθουν όμορφοι. Ή σχεδιάστρια μόδας! Να φτιάχνω φορέματα γεμάτα χρώματα, σχέδια και γκλίτερ , να κάνω πασαρέλες και να ντύνω αστέρια!







Η Μαρίνα μέσα στο καρότσι χαμογελά.
Η πλατεία συνεχίζει να κινείται γύρω της, τότε παρατηρεί μια τζαμαρία ενός εστιατορίου που ο μάγειρας φαίνεται που μαγειρεύει.
Η Μαρίνα , σκέφτεται τη γιαγιά της, που όταν τη επισκέπτεται μαγειρεύουν μαζί από φαγητά μέχρι γλυκά.
Μέσα στο καρότσι, κρατάει στο μυαλό της τη γιαγιά , τη ζύμη και τη ζεστασιά. Το καρότσι της δεν είναι πια καρότσι,είναι μια μεγάλη, αχνιστή κουζίνα γεμάτη μυρωδιές και γεύσεις.






Καθώς , η Μαρίνα χάνεται στη φαντασία της , βλέπει μπροστά της το Μέγαρο της Μουσικής και θυμήθηκε πως πήγε τις προάλλες.
Η τραγουδίστρια τραγουδούσε τόσο όμορφα που όλοι έμειναν σιωπηλοί. Φορούσε ένα μακρύ , λαμπερό φόρεμα και όταν ανέβηκε στην σκηνή , τα φώτα άναψαν σαν αστέρια.
Η φωνή της γέμισε την αίθουσα σαν νερό που απλώνεται σε λίμνη.
Για μια στιγμή σκέφτηκα :
«Θα μπορούσα κι εγώ να γίνω τραγουδίστρια;»
«Μα… νομίζω πως δεν έχω ωραία φωνή».
Ίσως δεν γίνω τραγουδίστρια.
Ίσως να γίνω μαέστρος , να κρατώ τη μπαγκέτα και να καθοδηγώ μια μεγάλη ορχήστρα!
Ή να γράφω τραγούδια για άλλους να τραγουδούν, Ή να ζωγραφίζω μουσική, όπως κάνει ένας ζωγράφος με ήχους!


- Full access to our public library
- Save favorite books
- Interact with authors



- < BEGINNING
- END >
-
DOWNLOAD
-
LIKE
-
COMMENT()
-
SHARE
-
SAVE
-
BUY THIS BOOK
(from $2.99+) -
BUY THIS BOOK
(from $2.99+) - DOWNLOAD
- LIKE
- COMMENT ()
- SHARE
- SAVE
- Report
-
BUY
-
LIKE
-
COMMENT()
-
SHARE
- Excessive Violence
- Harassment
- Offensive Pictures
- Spelling & Grammar Errors
- Unfinished
- Other Problem

COMMENTS
Click 'X' to report any negative comments. Thanks!