Kasabanın meydanındaki yaşlı çınar ağacının altında, her öğleden sonra tuhaf bir adam otururdu. Kimse onun adını bilmiyordu. Sadece "Hikayeci" derlerdi. 

Yanına yaklaşan çocuklara cebinden rengarenk ipler çıkarır, her bir ipi tutarak bambaşka bir dünyanın kapısını aralardı. Kimi zaman uzak diyarlardaki cesur şövalyelerin maceralarını anlatır, kimi zaman da ormanın derinliklerindeki gizemli yaratıkların fısıltılarını fısıldardı.

Bir gün, küçük Elif çekinerek Hikayeci'nin yanına yaklaştı. Elinde, kanadı kırık bir kelebek vardı. 

Hikayeci, Elif'in gözlerindeki üzüntüyü fark etti. Cebinden parlak, gümüş renginde bir ip çıkardı. İpi nazikçe tutarak, Elif'e kelebeğin iyileşip gökyüzünde özgürce dans ettiği bir masal anlatmaya başladı.