Bir zamanlar, çok uzaklarda Işık Krallığı'nda bir yer varmış. Bu krallıkta her şey parıldar, karanlık hiç görülmez. Bu güzel eğitilen ve sevilen kişi ise Işık Prensesi Mediha'ydı.

Bir gün Mediha, Ayna Ormanı'na gitti. Bu ormanda ağaçlar cam gibi parlak, taşlar ise aynadan yapılmış. Mediha yürüdükçe, güneş ışığına sahip olmuşlardı. Ama ışık, düz devam etmek yerine ayna taşlara çarpıp yön değiştirmiş!

Mediha çok şaşırmış. Burada gezen Bilge Işık Tanesi Rumeysa ona şöyle demiş:

 “Mediha, gördüğün şey ışığın yansımasıdır. Işık, bir yüzeye çarptığında geri döner. Bu aynalar ışığı düz bir şekilde geri yansıttığı için sen ışığı başka yerlerde görüyorsun.”

 “Peki ışık hep geri mi döner?

 “Hayır! Eğer yüzey düzse, ışık düzgün yansır, buna düzenli yansıma deriz. Ama yüzey pürüzlüyse, ışık her yöne dağılır, işte bu dağınık yansıma olur.”

 “Yani bu sayede aynada kendimizi görebiliyoruz ama duvarda göremiyoruz!”

O gün sonra Mediha, ışığın yayıldığını anlamış ve Işık Krallığı'nda herkesin aynalarını daha dikkatli kullanmasını sağlamış. Çünkü doğru yansıma, doğru aydınlatma demekmiş!

Aynen öyle!