Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα λαγουδάκι που τον έλεγαν Καροτένιο γιατί έτρωγε πολλά καρότα.

Ζούσε στο δάσος σε ένα σπιτάκι που το είχε βάψει με ροζ και πορτοκαλί χρώμα και ξεχώριζε από μακριά.

Κάθε πρωί που ξυπνούσε άνοιγε το παράθυρό του και έλεγε καλημέρα στους φίλους του, την κυρά Μαριώ την αλεπού, το φίλο του το Μίμη το αηδόνι με την ωραία φωνή, το φίλο του τον Τσιπ το σκίουρο και τη φίλη του τη Λίνα τη χελώνα.

- Ευτυχώς είμαστε ήσυχα εδώ, είπε η χελώνα

- Ναι το δάσος μας είναι όμορφο και ήρεμο, είπε το λαγουδάκι

Το αηδόνι, τους λέει:

-Χθες , όταν πήγαινα να κοιμηθώ, στη φωλιά μου είδα από ψηλά ένα μεγάλο ζώο.

Ξεκινούσε λοιπόν τη βόλτα του μέσα στο δάσος να βρει φαγητό και στη συνέχεια καθόταν με τους φίλους του και συζητούσαν.

- Λάθος θα έκανες , λέει ο Τσιπ το σκιουράκι.

-Δεν ακούσαμε κάτι εμείς είπε ο Καροτένιος, αλλά θα πρέπει να προσέχουμε γιατί μπορεί να άρεσε το δάσος μας και σε άλλα ζωάκια και να θέλουν να έρθουν εδώ.

 Ελπίζω να είναι φιλικά μαζί μας και να μη μας δημιουργήσουν προβλήματα.

Ο Καροτένιος σκέφτηκε λίγο και είπε:

– Ξέρετε τι θα ήταν ωραίο; Να φτιάξουμε ένα πανό που να γράφει «Καλωσορίσατε στο Δάσος της Φιλίας»! Έτσι, όποιο ζωάκι έρθει, θα καταλάβει πως είμαστε φιλικοί!

Όλοι οι φίλοι χάρηκαν με την ιδέα.

– Τέλεια! Εγώ θα φέρω φύλλα και λουλούδια για να το στολίσουμε! είπε η Λίνα η χελώνα.

– Κι εγώ θα τραγουδήσω ένα τραγούδι καλωσορίσματος! κελάηδησε χαρούμενα ο Μίμης το αηδόνι.

Το απόγευμα συγκεντρώθηκαν όλοι στην ξέφωτη πλατεία του δάσους. Ο Καροτένιος με μια χρωματιστή μπογιά έγραψε πάνω σε ένα μεγάλο φύλλο:
"Καλωσορίσατε στο Δάσος της Φιλίας! Όλοι οι καλοί φίλοι είναι ευπρόσδεκτοι!"

Μόλις το κρέμασαν σε ένα μεγάλο δέντρο, πέρασε από εκεί ένα άγνωστο ζωάκι... Ήταν ένας μικρός αρκούδος!

– Γεια σας… Είμαι ο Μπρούνο. Ήρθα από το βουνό γιατί έψαχνα ένα ήσυχο μέρος με φίλους…

Ο Καροτένιος πλησίασε με χαμόγελο:

– Καλωσόρισες, Μπρούνο! Θες να παίξεις μαζί μας;

Ο Μπρούνο χαμογέλασε ντροπαλά και είπε:

– Ναι… Θα ήθελα πολύ.

Και έτσι, το δάσος απέκτησε έναν καινούργιο φίλο. Από τότε, όποιο ζωάκι περνούσε από το δάσος, έβλεπε το πανό και ένιωθε χαρά και ασφάλεια. Γιατί στο Δάσος της Φιλίας, όλοι ήταν καλοδεχούμενοι και όλοι ήταν φίλοι!