Στην Άρτα, σαράντα πέντε μάστοροι και εξήντα μαθητάδες δουλεύουν σκληρά για να χτίσουν το γεφύρι πάνω από τον ποταμό Άραχθο.

Όλη μέρα δουλεύουν, αλλά κάθε βράδυ το γεφύρι καταρρέει. Οι μάστοροι και οι μαθητές κλαίνε για τους χαμένους κόπους τους.

Ένα πουλί πετάει πάνω από το ποτάμι και σταματάει κοντά στους μάστορες. Μιλάει με ανθρώπινη φωνή και τους λέει: «Το γεφύρι δε θα στεριώσει αν δε θυσιαστεί η γυναίκα του πρωτομάστορα».

Ο πρωτομάστορας ακούει την προφητεία και καταλαβαίνει πως για να ολοκληρωθεί το έργο του γεφυριού, πρέπει να θυσιαστεί η γυναίκα του. Λυπημένος, λέει στο πουλί να πάει να τη βρει και να της πει να έρθει όσο πιο αργά μπορεί στο γεφύρι.

Όμως το πουλί παράκουσε και άλλαξε την προφητεία του: «Γοργά ντύσου, γοργά να πας το γιόμα και γοργά να διαβείς το γεφύρι».

Η γυναίκα του πρωτομάστορα ακούει τα λόγια του και ξεκινά γρήγορα να περάσει το γεφύρι.