Uzak bir  ormanda "Orman Okulu" adında bir okul vardı. Bu okulda tavşanlar, kirpiler, sincaplar, kuşlar ve daha birçok hayvan birlikte öğrenirdi. Her yıl sonunda büyük bir barış günü kutlaması yapılırdı.  Bu yıl da Barış Günü yaklaşmıştı. Öğrenciler kutlama için hazırlık yapıyordu. Her sınıf, barışı anlatan bir gösteri hazırlayacaktı. Ama gösteri hazırlıkları sırasında bazı hayvanlar anlaşmazlığa düştü.

Kirpi Piko, şarkı söylemek istiyordu ama Sincap Lila şiir okumak istiyordu. "Benim fikrim daha güzel !" dedi Piko. "Hayır benimki daha anlamlı !" diye bağırdı Lila. Öğretmen Baykuş Gölge geldi ve ikisini dinledi. "Barış Günü, tartışmak için değil, birlikte olmak içindir." dedi. "Şarkı da söyleyebilirsiniz şiir de okuyabilirsiniz. Yeter ki birlikte karar verin. 

Piko ve Lila düşündü. Sonra birlikte karar verdiler. Şiirle başlayacaklar, şarkıyla bitireceklerdi. Gösteri günü geldi. Tüm orman halkı toplandı. Hayvanlar sahneye çıktı. Önce Lila güzel bir Barış şiiri okudu. Ardından Piko şarkı söyledi. Diğer hayvanlar ona eşlik etti. Herkes çok mutlu oldu.

Gösteri sonunda büyük bir barış ağacı çizdiler ve herkes ağaca renkli yapraklar yapıştırdı. Yaprakların üzerinde "Sevgi", "Paylaşmak", "Dinlemek", "Anlayış" gibi kelimeler yazıyordu. 
Baykuş Gölge gülümsedi: "Gerçek barış, farklılıklarımızı kabul edip birlikte yaşamayı öğrenmektir." 
Ve Orman Okul'unda o günden sonra tartışmalar yerini anlayışa bıraktı.