Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, pireler berberken develer tellâl iken çok uzak diyarların birinde bir saray varmış. Bu sarayda herkes huzur içinde yaşarmış. Saray o kadar büyükmüş ki köylüler de bu sarayda yaşar, bahçesinde ektikleri meyve ve sebzeler ile besledikleri hayvanlarla yaşamını sağlarlarmış. Ancak bu huzurları bir gün bozulur. 

    Birden fazla sarayın gürültüsü patırtı duymuşlar. Ne olduğu için dışarı çıktıklarında bir de ne görsünler! Kocaman bir dinazor! Bu değişken ve arkadaşları çözülmeyen bir dinazordu. Kimse ne olduğunu anlayamadan dinazor en güzel meyve ve sebzeleri midesine atıvermiş. Sonra da hayvanlar atıvermiş. Herkes korkudan kaçmaya başladı. Kral dur, yapma diye bağırmış ama Dino onu dinlememiş bile. İyice karnı doyuverince gözden kaybolmuş.

    Köylüler çok korkunca kral Dino'nun bir daha gelmesine karşın önlem olarak turnuva düzenlenmişti. En güçlü askeri seçilecek ve Dino ile savaşacak bir cengaver aramış.

    Aradan bir süre geçmiş. Köylüler Dino bir daha gelmez diye düşünmüş rahat kendini duymuş. Günlük işlerine geri dönmüş. Herkesin işlerini yaptığı anda bir de ne olsun? DİNO! Yine gelmişti. Köylüler korkuyla kaçışmaya başlamış.

    Dino bu sefer çok açmış. Her şey hızlı bir şekilde yemeye başlamış. Her şeyi kırıp dökmüş. Tam saraya doğru ilerlerken cengaverler ekibi belirmiş. Hepsi birbirinden cesur, çok güçlü askerlermiş. Hemen Dino'nun karşısına çıkacak şekilde hazırlanmışlar.

    İlk önce Dino'ya seslenerek anlaşma yapmak istemişler. Ama Dino kötü kalpli ve her zaman hazıra konan biriymiş. Köylüler ne kadar dil dökse de hep "Bana ne ben daha güçlüyüm! Benim için bunları yapıyorsunuz!" demiş. Köylüler buna çok kızmış