Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε μια μικρή χαρούμενη μέλισσα, που την έλεγαν Σούλα η Μελισσούλα. Η Σούλα αγαπούσε τα λουλούδια, τον ήλιο και τις μυρωδιές της φύσης. Πετούσε από λουλούδι σε λουλούδι και σιγοτραγουδούσε:
«Ζουμ ζουμ ζουμ… φτεράκια δυνατά, ταξίδι μακρινό, αρχίζει ξανά!»

Μια μέρα, η Σούλα αποφάσισε να ταξιδέψει πάνω από το νησί της Λέσβου και να γνωρίσει τα χωριά και τα παιδιά.

Πρώτη στάση: Η Φίλια

Η Σούλα πέταξε ψηλά και έφτασε στο χωριό Φίλια. Εκεί είδε ένα Πάρκο Ηρώων, με ένα μεγάλο δέντρο και μικρές ελληνικές σημαιούλες που ανέμιζαν. Γύρω γύρω ήταν μαζεμένα παιδάκια που έλεγαν τα ποιήματά τους.

– «Τι όμορφη γιορτή!» σκέφτηκε η Σούλα και κάθισε σε ένα φυλλαράκι να ακούσει.

Ξαφνικά ντιιιιιν! ακούστηκε το κουδούνι.
– «Ήρθε η ώρα για μάθημα!» φώναξαν τα μεγαλύτερα παιδιά που πήγαιναν στο Γυμνάσιο, και έτρεξαν μέσα γελώντας. Ο δάσκαλος τα περίμενε στην πόρτα.

Δεύτερη στάση: Η Βατούσα

Με ένα ζουούν η Σούλα έφτασε στο χωριό Βατούσα. Εκεί είδε ένα παλιό, μεγάλο σπίτι που ήταν Μουσείο. Το έλεγαν «Το Μουσείο του Γώγου».

Μέσα είχε παλιά κρεβάτια, κουζινικά, ρούχα, στολές και φωτογραφίες.
 – «Μμμ, σαν να μπήκα σε ένα παραμύθι!» είπε η Σούλα.

Λίγο πιο πέρα ήταν ένα πολύ ψηλό σχολείο!
 Ήταν το Δημοτικό σχολείο, χτισμένο το 1864! Είχε πολλά παράθυρα, πέντε αίθουσες και μια μεγάλη αυλή γεμάτη φωνές και χαρές.

Τρίτη στάση: Τα Χίδηρα

Η Σούλα πέταξε μέχρι τα Χίδηρα. Στην πλατεία είδε ανθρώπους να κάθονται στο καφενείο κάτω από έναν μεγάλο πλάτανο και να μιλούν με χαμόγελο.

Το Δημοτικό σχολείο και το Νηπιαγωγείο ήταν δίπλα δίπλα και τα είχαν βάψει πρόσφατα με έντονα, χαρούμενα χρώματα. Η Σούλα πέταξε γύρω τους, θαύμασε τις ζωγραφιές στους τοίχους και άκουσε παιδικά τραγούδια.

Καθώς έβγαινε από το χωριό, πέρασε δίπλα από ένα τυροκομείο. Εκεί οι άνθρωποι έφερναν το γάλα τους για να φτιάξουν τυράκι.
 – «Μμμ, μυρίζει νόστιμα!» είπε η Σούλα και γουργούρισε η κοιλίτσα της!