İKİNİZDEN BİRİ

Nasrettin Hoca'nın biri çiftçi, diğeri de kiremitçi ile evli iki kızı varmış. Hoca'nın kızları bir gün babalarını ziyarete gelmişler. Kızlardan biri mutfağa kahve pişirmeye gitmiş. Nasrettin Hoca yanında kalan kızına, halini hatırını sormuş. Çiftçi ile evli olan kızı: "Eğer bu yıl yağmurlar bol yağarsa, buğdaylar iyi büyüyecek. Bizim kazancımız da iyi olacak.. demiş. 

Kahveler içildikten sonra, çiftçinin eşi olan kızı dışarıya çıkmış. Hoca, diğer kızına da iyi olup olmadığını sormuş. Kiremitçi ile evli olan kızı: Babacığım, kocam ve işçileri bu yıl bir sürü kiremit imal ettiler. Şimdi onları kurumaya bıraktılar. Eğer yağmur yağmazsa, bu yıl kazanımız çok iyi olacak; demiş. 

Dışarıya çıkan kızı da içeri gelmiş. Bu arada Nasrettin Hoca, kara kara düşünmeye başlamış. Kızları babalarının dalıp gittiğini görünce: "Babacığım, hayırdır kötü bir şey mi oldu?. diye sormuşlar.  Nasrettin Hoca kızlarına:  

- Kızlar! Bu yıl ikinizden biri hapı yutacak ama, bakalım hanginiz? demiş.

ALLAH'IN İŞİNE KARIŞMAK

Nasrettin Hoca sıcak bir yaz günü, dinlenmek için bir ceviz ağacının altına oturmuş. Ceviz ağacının büyüklüğü Nasrettin Hoca'nın cevizi incelemesine neden olmuş. Hoca, güdü dallardaki küçücük cevizlere bakmış. Sonra da kendi kendine: Allah'ın işine karışmak gibi olmasın. Fakat koca ceviz ağacında küçücük cevizler. Şu yerdeki incecik dallarda da koca koca kabaklar olmuş.

Aslında bu işte bir terslik var. Cevizler yerde, kabaklar ise ağaçta olmalıydı, demiş. 

O sırada sıcaktan Nasrettin Hoca'ya uyku bastırmış. Ceviz ağacının gölgesinde derin bir uykuya dalmış. Hoca uyurken ağaçtan düşen bir ceviz, Taaak! diye Hoca'nın kafasına düşmüş. Aayla uyanan Nasrettin Hoca'nın canı çok yanmış.

Şükürler Olsun!

Başına ceviz düştüğünü anlayınca, ellerini açıp şükretmiş 

- Allah'ım sana şükürler olsun. Bir daha da tövbeler olsun ki senin işine karışmam... Ya benim kısa aklımın erdiği gibi şu küçücük cevizler yerine, kocaman kabaklar ağaçta olsaydı. Benim hâlim ne olurdu?.. demiş. 

Günlerden bir gün Nasrettin Hoca'nın eşeği çalınmış. Nasrettin Hoca bu işe çok sinirlenmiş. Derdini paylaşmak için dostlarının yanına gitmiş. Sonra da başlamış anlatmaya:  

-Dostlar, sormayın başıma neler geldi? Benim Karakaçan, hırsızlar tarafından çalındı, demiş. 

HIRSIZIN HİÇ Mİ SUÇU YOK?

Arkadaşlarının hepsi sanki söz birliği etmişçesine, Nasrettin Hoca'yı suçlamışlar. 

"Ahırın kapısına kilit vursaydın... "Yok efendim, evin duvarını yüksek yapacaktın... "Hiç mi hırsızların gürültüsünü duymadın?. Nasrettin Hoca, her kafadan akan seslere kızmış. 

Kızgın bir sesle: 

Arkadaşlar! Bu hırsızın hiç mi suçu yok? demiş.