Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό νηπιαγωγείο με χαρούμενα παιδάκια. 

   Τα παιδιά έπαιζαν στην αυλή.

   Ξαφνικά ακούστηκε δυνατός θόρυβος και ένα πράσινο φως εμφανίστηκε στον ουρανό!

   Ένα περίεργο αντικείμενο προσγειώθηκε στη στέγη του σχολείου και ένα παράξενο πράσινο πλάσμα βγήκε από μέσα!!

   Τα παιδιά τρόμαξαν και έτρεξαν κοντά στην κυρία τους, αλλά το πράσινο πλασματάκι ήταν πολύ φιλικό. Χαιρέτησε τα παιδιά και τους συστήθηκε. Το έλεγαν Μπι Μπο.

"Από που είσαι;" ρώτησαν όλα μαζί. 

"Από τον Κρόνο" απάντησε . 

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν!! 

"Είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης μετά τον Δία" είπαν με μια φωνή, μα πως βρέθηκες εδώ;"

"Μου τέλειωσε η βενζίνη, θα με βοηθήσετε;"

"Φυσικά" είπαν τα παιδιά. " Έλα στο νηπιαγωγείο μας πρώτα να παίξουμε"

Στη τάξη ο Μπι Μπο είδε τους πλανήτες το διαστημόπλοιο και το τηλεσκόπιο και του άρεσαν πολύ. Τα παιδιά του είπαν ότι τους αρέσει πολύ να παίζουν με το διαστημόπλοιο. 

Η Μιχαέλα τον ρώτησε ποιο είναι το αγαπημένο του παιχνίδι.

 "Να κάνω κούνια στο δακτύλιο του Κρόνου και να πηδάω γιατί εκεί δεν έχουμε βαρύτητα και αιωρούμαστε". Χαρούμενος πρότεινε  στα παιδιά να παίξουν όλοι μαζί και τους έδειξε πως να κάνουν  διαστημικά πηδήματα.

Κουρασμένοι όλοι από το παιχνίδι έκατσαν να ξεκουραστούν και τα παιδιά πρότειναν στον καινούριο φίλο τους να ταξιδέψει μέχρι την Αμοργό για να συναντήσει τους φίλους εκεί γιατί και αυτοί γνώριζαν πολλά για το διάστημα και θα χαιρόταν πολύ εάν τον έβλεπαν!

Έτσι ο Μπι Μπο ετοιμάστηκε με την βοήθεια των παιδιών. Του έδωσαν βενζίνη και ζωγραφιές για να τους θυμάται και λίγα φρούτα που πολύ του άρεσαν για να μην πεινάσει!

   Έτσι ο Μπι Μπο έφυγε από το νηπιαγωγείο της Νέας Λυκογιάννης, στη Βέροια. Πέταξε μέχρι το λιμάνι του Πειραιά και προσγείωσε το διαστημόπλοιό του στο κατάστρωμα του καραβιού, του "Blue Star", γιατί ήθελε να ξεκουραστεί και φοβόταν μην κουτουλήσει σε βράχους. 

   Το ταξίδι του ήταν φανταστικό γιατί ποτέ του δεν είχε ξαναδεί θάλασσα! Είδε δελφίνια να πηδάνε στο νερό και θαλασσοπούλια.

    Έφτασε στα Κατάπολα, στην Αμοργό, τα ξημερώματα. Πήρε το διαστημόπλοιό του, πέταξε και προσγειώθηκε στην αυλή του νηπιαγωγείου Αρκεσίνης...και κοιμήθηκε, γιατί...πού να βρει τα κλειδιά μέσα στη νύχτα!

Στο σχολείο μπήκε το πρωί, όταν ήρθανε τα παιδιά.