Selam dostum! Hikayemizin sayfalarına hoş geldin. Ben ve arkadaşlarım sayfalarda çalışırız ama hepimizin ayrı görevleri, yerleri vardır. Benim adım Nokta. Benim mahallem genelde cümle sonlarıdır. Cümleler biter bitmez, ben oraya giderim, usulca yerleşirim. Vallahi öyle rahat oluyor ki anlatamam! Bitmiş bir cümlede uzanmak gibisi yok.

Bana da Soru İşareti derler. Kafam hep karışıktır, düşündükçe daha çok sorarım. "Ne?", "Neden?", "Nasıl?" gibi sorular benim ekmeğim. Meraklı biriyim, durmadan araştırırım. Kalem sahipleri bir soru sormaya görsün, hemen oraya ışınlanırım. Şimdi yine kafam karıştı... Acaba nereye gitsem?

Atamız millete sesleniyor, işte benim çalışma yerlerimden biri. Adım ünlem, Ben duyguların işaretiyim. Sevinç, gurur, heyecan, korku, şaşkınlık… Hepsi benimle cümlelerde yer bulur. 

Beni gördüğünüzde bilin ki,
orada kalpten gelen bir duygu vardır.

Şimdi sahnede biz varız: İki Nokta! 
Kendimizi şöyle tanıtalım: Biz, Nokta Bey’in kuzenleriyiz.
Açıklama yapacak olanlara yardım ederiz. Tıpkı az önce kendimizi tanıttığımız gibi…

Ve karşınızda... Noktalama işaretlerinin en çalışkanı!
Ben Virgül. Böbürlenmek gibi olmasın ama tam 14 farklı görevim var.
Ben olmasam cümleler birbirine karışır, anlamlar uçup gider.
Eş görevli sözcükler yan yana mı geldi? Hemen ben girerim araya.
Beni "virgül" diye çağırmayı unutmayın, yoksa işler karışır!

Virgül konuşurken bile düzenli, anlatırken bile akıcı...
Ama üçüncü arkadaşımız... Hey sen! Üç Nokta, uyuma!
Dalıp gitmiş yine.
Biz onunla birlikte tamamlanmamış cümlelerin peşine düşeriz.
Nokta ağabey netliği sever, biz ise cümlelerin ucunu açık bırakmayı.

Son kelime satıra sığmadı mı? İşte ben, Kısa Çizgi, tam o anda sahneye çıkarım. Kelimeleri satıra taşırım, işleri yoluna koyarım. Yardımseverliğim meşhurdur.

Noktalama işaretleri kendilerini tanıtmaya devam e-deceklerdi.

Kısa Çizgi benim kardeşim olur. Ben ise Uzun Çizgiyim.
Bazıları bana Konuşma Çizgisi de der. Çünkü diyalog başladığında, her yeni konuşmanın başına ben gelirim.

-Böyle mi abi?

-Aynen kardeşim.

Ama beni tanımadan bitiremezsiniz!
Ben Kesme İşaretiyim.
Özel adlara gelen ekleri ayırırım.
Adeta bir cerrah gibi, neyi nerede keseceğimi iyi bilirim.
Bıçağım her zaman bileylidir!

Bu kitap, Yusuf’un hikayesinin son cümles...

Noktalama işaretlerinin kendilerini tanıttığı bu hikaye böylece bitti.

Bu kitapta işimiz kalmadı dostlar. Hadi gidelim.