Πριν πολλά χρόνια υπήρχε μια ομάδα πειρατών που αποφάσισαν να ταξιδέψουν μακριά, στα πέρατα της γης, και να βρουν τον μεγαλύτερο θησαυρό. Πήραν το πλοίο και ξεκίνησαν για το μεγάλο ταξίδι. Αρχιπειρατής ήταν ο Τζακ Σπάρου.  

 Μετά από πολλές μέρες ταξιδιού κατέβασαν τις άγκυρες για να σταματήσουν το πλοίο και ο Τζακ Σπάρου πήρε τα κυάλια και είδε ένα νησί. 

 Αποφάσισαν να πλησιάσουν για να μείνουν κάποιες μέρες στο νησί και να ξεκουραστούν. 

Όταν έφτασαν στο νησί, άναψαν φωτιά, ψάρεψαν και έβαλαν τα ψάρια να ψηθούν.

Αφού έφαγαν και ήπιαν ξάπλωσαν με αναμμένη τη φωτιά. Μόλις αποκοιμήθηκαν φύσηξε ένας δυνατός αέρας, έσβησε τη φωτιά και πήρε μακριά τα καράβια τους. 

Το πρωί, όταν ξύπνησαν, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Όλα είχαν καταστραφεί και τα καράβια τους είχαν εξαφανιστεί. 

Ενώ έψαχναν τα πράγματά τους βρήκαν μια σπηλιά όπου μέσα κοιμόταν ένα λιοντάρι. Αποφάσισαν να μπούνε μέσα. Αλλά, μόλις προχωρήσανε, ξύπνησε το λιοντάρι και τους επιτέθηκε. Άρχισαν να παλεύουνε και νίκησαν οι πειρατές.

Στο βάθος της σπηλιάς είδαν τότε ένα μπαούλο.

Καθώς όμως πήγαιναν να δουν τι έχει μέσα πετάχτηκε μπροστά τους ένα τεράστιος ιστός αράχνης. . Ο Τζακ Σπάρου, ο πιο γενναίος του πληρώματος, πήρε το σπαθί του και τον έκοψε στη μέση.

Μετά έφτασε στο μπαούλο προσπάθησε να το ανοίξει. Ύστερα από πολύ προσπάθεια κατάφερε και το άνοιξε. Το μπαούλο ήταν γεμάτο χρυσό αλλά εκτός από το χρυσάφι υπήρχε και ένα μεγάλο φίδι που εμπόδιζε τους πειρατές να το πάρουν. 

Ο Τζακ Σπάρου άρπαξε το σπαθί του και με μια γρήγορη κίνηση έκοψε το κεφάλι του φιδιού, πήρε το χρυσάφι και όλοι μαζί βγήκαν από τη σπηλιά. 

Έμειναν πολλές μέρες ακόμα στο νησί ώσπου έφτιαξαν ένα πλοίο από ξύλα και τότε ξεκίνησαν για την πατρίδα τους.

Μόλις έφτασαν, οι γονείς τους τους αγκάλιασαν και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Ομάδα: Βιβλιοκυνηγοί

            Μάνος

            Μαρία

            Σέβος

            Σμαράγδα