Bir gün Elif, kütüphanede eski bir kitap buldu. Kitabın kapağına dokununca ışıklar saçıldı ve kendini bir anda Kelime Ormanı'nda buldu.

“Burası neresi?” dedi şaşkınlıkla. Ağaçlar fısıldadı:
“Burası söz sanatlarının yaşadığı yer…”

            Benzetme ile Tanışma

Elif, ilk olarak parlayan bir nehir gördü.
Nehir gülümsedi ve şöyle dedi:

“Ben Benzetme Nehri’yim. Her şey başka bir şeye benzer burada!”

Elif aynaya baktı ve kendi kendine mırıldandı:

                      “Gözlerim yıldız gibi parlıyor.”

      Bir ağaç ona el salladı ve şöyle dedi:

 “Ben Kişileştirme Ağacıyım. Biz cansızlar da burada duygular yaşarız.”

    Elif: “Gerçekten çok üzgünsün bugün.”
      

   Ağaç: “Evet, yağmur beni biraz hüzünlendirdi.”