Μια φορά και έναν καιρό σε ένα δάσος γεμάτο με πανύψηλα δέντρα και πολύχρωμα  λουλούδια, σε μια κουφάλα υπήρχε μια τεράστια κυψέλη. Η ζωή των μελισσών εκεί μέσα ήταν έντονη, με πολλή δράση και περιπέτεια. Βασίλισσα, κηφήνες , εργάτριες, η κάθε μέλισσα   είχε την δουλειά της. Άλλες μέσα στην κυψέλη και άλλες έξω από αυτή. Τέτοια ταχύτητα, τέτοια συνεννόηση και συνεργασία δε βρίσκει κανείς εύκολα αλλού… Με λίγους ήχους και πολλές  κινήσεις όλα πήγαιναν   ρολόι. 

Και ανάμεσα σε  αυτούς τους ζωηρούς ήχους, ακούγονταν και τα ζουζουνίσματα των μωρών. Τα μικρά  μελισσάκια μαθαίνουν από πολύ μικρά την δουλειά τους. Με το που ανοίγουν για πρώτη φορά τα μάτια τους  βλέπουν το μέλι μπροστά τους. Μέλι, μέλι, μέλι… 

«Εμπρός πάμε για γύρη στα χαμομήλια» ακούγεται από μερικές εργάτριες.

Εμείς τρέχουμε στις   Φλαμουριές!

Κάντε γρήγορα, τρέξτε να φέρετε τις καλύτερες γύρες! Θέλω η κυψέλη μας να κερδίσει πάλι τον διαγωνισμό μελιού για το καλύτερο μέλι του δάσους!

Προσοχή στα φυτοφάρμακα, μυρίζουμε καλά, κάνουμε τρείς γύρους πάνω από το φυτό με μάτια ορθάνοιχτα, βλέπουμε καλά γύρω μας και μετά πέφτουμε πάνω στην γύρη. Προσοχή στα φυτοφάρμακα, τον τελευταίο  καιρό μαθαίνω άσχημα νέα από άλλες κυψέλες…

Τα μωρά δεν τα πολύ καταλαβαίνουν αυτά. Ξέρουν μόνο να βλέπουν, να μυρίζουν και να αισθάνονται το μέλι. Οι μεγάλοι λένε συνέχεια  ότι το μέλι δεν είναι μόνο φαί αλλά  και σκοπός, αγώνας, προσπάθεια. Το «Όλοι μαζί» ακούγεται πιο συχνά και από την μελισσοκαλημέρα και την μελισσοκαληνύχτα!!!

!!!

Ανάμεσα στα μωρά μελισσάκια, ζουζουνίζει και η  μικρή Νούλα. Ένα υπέροχο μικρό μελισσάκι με μια βούλα στο κεφαλάκι της. Ένα σημάδι από γέννησή της, λιγάκι περίεργο αλλά χαριτωμένο. Όμως τα άλλα μελισσάκια το βρίσκουν πολύ παράξενο… Άλλο μικρό δεν έχει τέτοια βούλα και τα μικρά της κυψέλης το κοροϊδεύουν και το περιγελούν. «Η Νούλα έχει βούλα!!! Η Νούλα έχει βούλα!!!» Τρέχουν γύρω της και της φωνάζουν κοιτάζοντας με περιέργεια το πρόσωπό της.

Στην αρχή  η μικρή το έβλεπε σαν αστείο. Αλλά με τον καιρό τα συναισθήματά άλλαξαν. Οι φίλοι της να την κοροϊδεύουν… Τι άσχημο!!!Μια μέρα πήρε την μεγάλη απόφαση. «Θα φύγω από τη Κυψέλη, θα πάω μόνη μου για  γύρες, θα ξαναγυρίσω  και τότε σίγουρα θα λένε η Νούλα με τις όμορφες γύρες από τα πιο σπάνια άνθη. Ήταν το όνειρό της. Και έφτασε η μέρα να το πραγματοποιήσει. Ακολουθώντας δύο πρωινές εργάτριες  κατάφερε να περάσει τον έλεγχο της πύλης,  καθώς κρύφτηκε πίσω από τα φτερά τους. Λίγο τα φτερά, λίγο κα τα ζουζουνίσματα πέρασε το ανήλικο.

 Απίστευτο! Η  Νούλα για πρώτη φορά έξω από την Κυψέλη, μόνη της με την σκέψη ότι όλα τα λουλούδια του κόσμου την περιμένουν. Δεν πρόλαβε καλά, καλά να δει τα πρωτόγνωρα χρώματα της φύσης και ένα πετούμενο την πλησίασε απειλητικά. «Πρόσεχε! Μια Αχερόντεια σε  πλησιάζει, τρέξε γρήγορα. Τι κάνεις μικρούλη εδώ έξω μόνο σου;» φώναξε δυνατά μια μεγάλη μέλισσα,  καθώς απομακρύνονταν με ταχύτητα σαν σβούρα.

Η Νούλα άρχισε να καταλαβαίνει ότι είναι δύσκολη η ζωή έξω από την κυψέλη. Κουρασμένη όπως ήταν θέλησε να ξαποστάσει κάτω από μερικές Αγριοβιολέτες.

«Μαμά, μαμά κοίτα εκεί κάτω από τα μοβ λουλούδια  μια μελισσούλα, σίγουρα θα βρούμε και μέλι!», ένα καφετί  αρκουδάκι χαρούμενο, κοίταζε με τα τεράστια και γλυκά ματάκια του την μικρή Νούλα. Η  μελισσούλα τρόμαξε σαν είδε το αρκουδάκι και άρχισε να ζουζουνίζει δυνατά  τεντώνοντας  την μουσούδα της για να το διώξει.