Bir zamanlar Türkçestan'ın uzak bir köşesinde, “Vurgu Kasabası” adında sevimli bir yer varmış. Bu kasabada herkes konuşurken kelimelere öyle güzel vurgu yaparmış ki, ne anlatmak istedikleri bir çırpıda anlaşılırmış.  

Ama bir gün işler karışmış...

Sabah saatlerinde kasabanın meydanında bağıran ilk kişi Postacı Mehmet olmuş:   
“Bugün  Adem  geldi!”    diye bağırmış.

Bugün   Adem   geldi!

Herkes bir anda şaşkına dönmüş.
"Ne yani?" demiş Bakkal Hasan. “Gelenin Adem olması mı önemli?”

Tam o sırada Sena öğretmen ortaya çıkmış. Gözlüğünü düzeltip şöyle demiş: 
"Hayır! Bugün Adem geldi! Yani dün değil, yarın da değil; tam bugün!"