Efe, dağların arasında yer alan küçük bir köyde yaşıyordu. Meraklı, sorgulayan ve cesur bir çocuktu. Köyde yıllardır herkesin konuştuğu bir şey vardı: Bilgelik Kitabı. Söylenenlere göre bu kitap; geçmişin tecrübelerini, bilimin sırlarını ve önemli dersleri anlatıyordu. 

Bu kitaba ulaşmak için dağın uzak bir yerindeki geçitleri başarıyla tamamlamak gerekiyordu. Ama efe kafasına koymuştu, o kitabı alacaktı. Bir sabah annesiyle vedalaştı, eline haritasını aldı ve yola koyuldu. Geçitlere ulaştığında kapıda yaşlı bir nöbetçi bekliyordu. “Dur!” dedi nöbetçi. “Tanımlama nedir, onu söylemeden geçemezsin.”

Efe düşündü, sonra gülümseyerek cevapladı:
“Bir kavramın, varlığın veya olayın ne olduğunu, temel özelliklerini açıklayan ifadelere tanımlama denir.”
Kapı gıcırdayarak açıldı. Nöbetçi kafasını salladı: “Geçebilirsin.” dedi.

Efe bir süre yürüdü ve büyük bir göle geldi. Gölün karşı kıyısında yol devam ediyordu. Ortada bir kayık vardı ama bağlı olduğu için kullanılamaz haldeydi..
Kayığın yanındaki taşta şöyle yazıyordu:
“Karşıya geçmek istiyorsan, bilgiye bir örnek ver.” Efe bir süre düşündü, sonra cevapladı:
“Suyun 100°C’de kaynadığını bilmemiz bir bilgidir.”

Kayığın ipleri çözüldü, Efe karşıya geçti.

 Karşıya geçtikten sonra tahtalardan oluşan bir köprü gördü. Köprünün ortasındaki tahtalar eksikti Nöbetçi:
“Benzetme yap ya da geri dön.”
Efe'nin aklına, burayı bulmasını sağlayan harita geldi. Bu kez hiç düşünmeden: “Bilgi  bir harita gibidir, sana gitmen gereken yönü gösterir." 
köprü tamamlandı, yol açıldı. Efe koşarak geçti.

Son kapıya vardı.  oldukça değişik bir kapıydı bu. Kapı kilitliydi. Duvarda büyük harflerle şöyle yazıyordu:

“Bilmekle anlamak arasındaki fark nedir?”

Efe derin bir nefes aldı:
“Bilgi okuduğun kitaptan öğrendiklerindir. Anlamak ise bu öğrendiklerini hayatında kullanmaktır.”

Kapıdaki kilit yavaşça açıldı.
Efe içeriye doğru yöneldi...

Ve kitap oradaydı. Yüzyıllarca dillerden dillere dolaşan o efsaneye ulaşmıştı. Eline aldı, gururlanarak kitaba sarıldı. O artık bilginin yolcusuydu.