Bir zamanlar, Renkli Rüyalar Ormanı'nın kıyısında yaşlı bir marangoz yaşarmış. Her gün odun keser, küçük oyuncaklar keser onları köy çocuklarına dağıtırmış.

Bir gün, ormanda bulduğu yaşlı bir ağaçtan çok farklı bir kukla yapmış. Bu kuklaya Atlas ismini vermiş . Ama bu kukla ne oyuncak bebekler gibi güzelmiş ne de diğer kuklalar gibi parlak. Burnu biraz eğri, bir kulağı yamukmuş. Bu yüzden köy çocukları onunla oynamak istemezmiş.

_Çirkin kukla!

_Korkunç kukla! diyormuş  çocuklar.

Atlas her gece gökyüzüne bakar ve şöyle dermiş:

''Keşke güzel, sevilen gerçek bir insan olsaydım...''

Bir gece, yıldızlar parlarken bir ışı perisi çıkagelmiş.  

-Senin dileğini duydum. Ama unutma, gerçek olmak dış görünüşle değil, gerçek bir yürekle olur. Eğer yüreğinle iyilik yaparsan zamanla herkes seni görür, demiş.

Böylece Atlas'ın macerası başladı.

İlk olarak nehir boyunca ağlayan bir ördek yavrusuna rastlamış. Atlas hemen yanında koşmuş.

 _Neden ağlıyorsun? 

_Herkes bana çirkin diyor...Yalnızım...

Atlas gülümsemiş: 

_Biliyor musun, bana da öyle dediler. Ama belki de çöplerimiz değil, sadece farklıyız. Jel birlikte dağıtılır.

İkisi birlikte ormanı gezmiş. İhtiyacı olan herkese yardım etmişler. Onun iyiliği kalbi yumuşamış....

Veeeee aylar geçmiş....

Bir sabah, göl boyunca uzanana bakan Atlas kendini tanıyamamış. Artık canlı bir çocuk olmuş...

Kenardaki çirkin yavrular da zarif, bembeyaz bir kuğuya dönüşmüş.