Sürdürülebilir Kalkınma Amacı:  10. Eşitsizliklerin Azaltılması

Ülkeler içinde ve arasında eşitsizlikleri azaltmak

Kazanım ve Yönerge: 

10.2. 2030’a kadar yaşa, cinsiyete, engelliliğe, ırka, etnik kökene, dine, ekonomik ya da başka bir statüye bakılmaksızın herkesin güçlendirilmesi ve sosyal, ekonomik ve siyasi olarak kapsanmasının desteklenmesi

Yaş grubu: İlkokul 1. ve 2. sınıf (6–8 yaş)

Renkli Orman'da birçok hayvan yaşardı: Ayı Bobo güçlüydü, köstebek Mira topuna göremezdi. Kaplumbağa Duru yavaş yürür, kirpi Zeno sessizdi. Ama oyunlarda hep hızlı ve güçlü olanlar seçildi. Mira hep dışarıda kalırdı.

Bir gün içini dök:

“Farklıyım ama değersiz değilim.Ben oynamak istiyorum!”

Mira’nın sözleri ormanda yankılandı.
Duru başını kaldırdı: “Yavaşım ama aklım var.”
Zeno gülümsedi: “Ben sessizim ama çok dikkatliyim.”
Sincap Lila da fısıldadı: “Ben dinlemeyi iyi bilirim.”

Baykuş öğretmen Bilge kanatlarını açtı:
“Farklılıklarımızı birleştirirsek, orman daha güzel olur.”

Hayvanlar bir araya gelerek karar aldılar.
Artık oyunlar herkesin katılabileceği şekilde yapılacaktı.
Mira için sesli yönlendirmeler eklendi.
Duru’ya dinlenme araları verildi.
Zeno hakem oldu, çünkü çok dikkatliydi.
Lila hikâyeleri yazdı.

Toplantıda ayı Bobo söz aldı:
“Ben hep güçlüydüm ama dinlemeyi unuttum. Şimdi anlıyorum, birlikte olmak en büyük güçmüş.”

O günden sonra herkes konuştu.
Dini, dili, yaşı, engeli ne olursa olsun herkes dinlendi.
Ormanın ortasına büyük bir tabela asıldı:

“EŞİTLİK HERKESİN HAKKIDIR!”

Orman artık daha neşeliydi.
Kimse dışlanmıyor, herkes kendi gücünü gösteriyordu.
Mira gökyüzüne bakarak şöyle dedi:

“Artık yalnız değilim. Çünkü herkesin bir yeri ve değeri var.”

Ve Renkli Orman, eşitlik ve kapsayıcılığın sembolü haline geldi.

 Bu hikaye, Doç. Dr. Gözde SEZEN-GÜLTEKİN danışmanlığında Edanur ATAŞ, Sude ÇAKIR, Funda ZORKOL ve Zehra ÇİFTCİ tarafından Sürdürülebilir Kalkınma ve Eğitim dersi kapsamında hazırlanmıştır.