This book was created and published on StoryJumper™

©2014 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

enter text here

  Την περασμένη Τετάρτη ήταν μια τυπική 

βροχερή και κρύα χειμωνιάτικη μέρα. Ο 

ουρανός ήταν γεμάτος με γκρίζα απειλητικά 

σύννεφα τα οποία για ακόμα μια φορά, 

έδειχναν πολύ κακή συμπεριφορά. Η αλήθεια 

είναι πως τα γκρίζα σύννεφα είναι πολύ 

κακότροπα και συνέχεια καυγαδίζουν μεταξύ 

τους!

- Άντε, πήγαινε πιο πέρα ρε παραφουσκωμένε 

"χοντρομπαλά", λέει το ένα.

- Ποιόν είπες "χοντρομπαλά" ρε μπαγιάτικε 

ντολμά; απαντά το άλλο.

- Φύγε τώρα από κοντά πριν σου ρίξω μια 

μπουνιά.

- Ναι, για τόλμα αν μπορείς, το μπελά σου θα 

τον βρεις...

    Όλη η πλάση, γη και ουρανός 

ταλαιπωρούνται πολύ με τούτα τα 

καμώματα των γκρίζων σύννεφων που 

όλο σπρώχνονται, κουτρουβαλάνε και τα 

κεφάλια τους χτυπάνε. Κάθε φορά που 

κουτουλάνε παράγονται κεραυνοί και οι 

αγριοφωνάρες τους όταν καυγαδίζουν 

ακούγονται σαν βροντές.

   Ο Ήλιος, που κοιτάζει από ψηλά, 

στεναχωριέται γιατί αγαπάει πολύ τους 

ανθρώπους. Γι αυτό το λόγο, μόλις 

καταφέρει με τις φωτεινές ακτίνες του 

να νικήσει τα γκρίζα σύννεφα, στέλνει 

σε όλα τα παιδιά της γης, σαν πολύτιμο 

δώρο, ένα πολύχρωμο ουράνιο χαμόγελο. 

Ένα ουράνιο τόξο! 

    Έτσι συνέβη και την περασμένη 

Τετάρτη, που μετά τη βροχή γεννήθηκε 

στον ουρανό, ένα μικρό ουράνιο τόξο.

-Ααα... Καλημέρα! Είπε το ουράνιο τόξο 

όταν άνοιξε τα ματάκια του και χασμου 

χρωματιστό; Είσαι άσκημο πολύ, γιατί 

δεν είσαιρήθηκε. Αμέσως μετά πήρε δύο 

βαθιές ανάσες, σήκωσε τα χέρια του και 

έσπρωξε όσο πιο δυνατά μπορούσε τα 

σύννεφα που του πίεζαν το κεφάλι.

- Φύγετε από πάνω μου, τους 

φώναξε.Πρέπει να ψηλώσω και να 

γίνω ένα κανονικό ουράνιο τόξο!

Όμως τα γκρίζα σύννεφα συνέχισαν να  

το σπρώχνουν και να το κοροϊδεύουν.

- Τι θέλεις βρε αερικό, τόσο αστεία 

χρωματιστό; Είσαι άσκημο πολύ, γιατί 

δεν είσαι όλο γκρί; Ουουστ... άντε... 

φύγε από δω, δε θέλω να σε ξαναδώ!

   Το μικρό ουράνιο τόξο στεναχωρήθηκε πολύ, 

μαζεύτηκε και με τα χεράκια του σκούπισε τα 

δακρυσμένα του μάτια.

- Μη στεναχωριέσαι είπε ένα μικρό Γκριζοσυννεφάκι,που 

πλησίασε κοντά του. Εγώ σε βρίσκω πανέμορφο. Πως σε 

λένε;

-"Πολυχρωμένια", απάντησε διστακτικά το ουράνιο τόξο.

- Μην ακούς τα μεγάλα γκρίζα σύννεφα, είναι κακότροπα 

και σε ζηλεύουν. Εσύ έχεις απάνω σου τόσα όμορφα 

χρώματα. Μακάρι να ήμουν και γω σαν και εσένα!

   Η Πολυχρωμένια χαμογέλασε και το Γκριζοσυννεφάκι 

ρώτησε. Εσύ γιατί ήρθες εδώ;

You've previewed 9 of 14 pages.

To read more: