This book was created and published on StoryJumper™

©2014 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

 Erreota zahar batea,ahate emea arrautzak 

txitatzen ari zen.Bere ahatetxoak zin ederrak 

izango iren pentsatzen zuen.

-”Izango dira politak, izango dira ederrak, nere 

sametxoak izango dira lirain eta politak”,esaten 

zuen hasperenka.

Ahatetxoek hainbat egun behar izan zituzten 

arrautzatik irteteko. Azkenean, amak banan-

banan irteten ikusi zituen. Oso bizkor hasi 

zitzaion bihotza taupadaka, pozaren 

pozez.Amaren batera uretara sartu, eta 

igerian hasi ziren, denak batera, txio-

txioka.Oso ederrak ziren denak.

Baina, azkena arrautza zuritik inten zena. 

Berezi-berezia zen, ez zen besteak 

bezalakoa...itsusia zen oso.

Ahatetxoak, poliki-poliki,hazten joan ziren. 

Gero eta ederragoak egin ziren. Azkena ordea, 

gero eta bereziagoa zen:oso luzea zuen lepoa 

eta handikotea...

Ahate ama kezkatuta zegoen, eta triste jartzen 

zen begiratzen zion bakoitzean. “Ahatetxo 

itsusia”esaten zioten denak.Anaiek ere erdeinuz 

begiratzen zioten, ez baitzen beraiek 

bezalakoa.

Ahate gaixoa oso triste zegoen, denek berre 

egiten zioten, eta itsusia zela esaten zuten.

Gau batean “Ahate itsusia errota zaharretik alde 

egitea ertabaki zuen.

Aspertuta zegoen, denek barre egiten 

baitzioten,eta denak lo zeudela, ihes egin zuen.

Lo egiteko leku bila ibili zen, eta goizaldean, 

etxe bat aukeratu zuen,ibai bazterrean. 

Neskatxa bat oiloei jaten ematen ari zen.

Hantxe gelditu zen Ahatetxoa.Baina han ere 

itsusia zela esaten zioten, behin eta berriro, 

hegazti zein jabeek. Gainera, oilarraren 

krudelkeria jasan behar zuen:eskortako 

animalia guztiak izutu nahian ibiltzen zen.

-Ahate itsusi hori gehiegi gizendu da!-entzun 

zion nagusien alabari.

-Bai –erantzun zion aitak-,hiru oilok baino 

gehiago jaten du.Erre egin beharko dugu…

-“Ahate itsusi erreko dugu, eta ahate lodia 

jango dugu”-esaten zuen barrez.

Egun artan bertan, ibaian behera ihesi joan zen. 

Inguru zingiratsu batera iritsi zen eta han 

ezkutatu zen, kanabera artean.Hantse igaro 

zuen negua, negu luze eta iluna.

Baina iritsi zen udaberria, eta dena loretan jarri 

zen…Arratsalde eguzkitsu batean, beltzarga 

talde bat iritsi zen aintzirara. Ahatetsoak ez 

zekien zer egin,baina azkenean, haiengana 

joatea erabaki zuen.

Izugarrizko ustekabea hartu zuen, beltzargek 

harrera adeitsua egin baitzioten.Zaharrenak 

honela esan zion.

-Inoiz ikusi dudan beltzarga ederrena 

zara.Zatoz gurekin, gure erregea izango 

zara…

“Beltzarga ederra, parerik gabea, izango 

da aintzirako erregea”esaten zuten denek 

batera.Negu luze hartan “Ahatetxo 

itsusia” beltzarga eder bihuetu zen, eta 

orduz geroztik, zoriontsu bizi izan 

zen.