Lili, parlak mavi saçlarıyla, her zaman diğerlerinden biraz farklıydı. O, doğanın fısıltılarını dinlerdi. Arkadaşları Bobi ve Mila, Lili'nin ağaçlara sarılmasına ya da böceklere ''Günaydın'' demesine bazen şaşırırlardı. Bir gün, okul gezisiyle hayvanat bahçesine gittiler. Lili için burası üzgün bir kütüphane gibiydi; hikayeleri yarım kalmış hayvanların toplandığı bir yer.

Bobi, ''Lili, neden bu kadar üzgün görünüyorsun? Burası eğlenceli olmalı!'' diye sordu.

Lili, '' Bu hayvanların hikayelerini anlamalıyız. Onlar bize dışardaki dünyayı nasıl koruyacağımızı söyleyecekler.''

Lili'nin teklifi tuhaftı ama ona eşlik etmeye karar verdi. 

Hayvanların olduğu yere doğru ilerlediler. 

'' Şu hayvanlara bakın ne kadar da mutsuz ve kapana kısılmış gözüküyorlar. Bence onlarla konuşup dertlerini dinlemeliyiz.''