Fatma Şensoy İlkokulu Beylikdüzü/İstanbul / Nehir Dinç

Martin Prieto/ San Luis y San Ildefonso

Can ve Canan adlarında iki kardeş yaşıyormuş. Can dokuz Canan yedi yaşındaymış. Ancak Canan abisine göre daha akıllı ve doğayı koruyan bir çocukmuş. Bir akşam anneleri ailece orman kampına gideceğiz demiş.

Canan doğasındaki canlılarla buluşmak ve çiçekler koklamak çok eğlenceli olacak demiş. Can ise ben tabletimle oynayacağım ve hayvanları korkutup kovalayacağım demiş. 

Canan abisinin bu sözlerine çok üzülmüş.Canan abisi ile  konuşmuş ama abisi onu hiç dinlememiş. Kulaklığını takıp tableti ile oynamaya devam etmiş.Canan çok tedirginmiş. Can'ın canlılara ve ormana zarar vermesinden korkuyormuş.

Canan o gece uykusunda kendini büyük bir

 ormanın içinde görmüş.Ormandaki

 bütün ağaçlar  çok mutsuzmuş.

Canan ormandaki mutsuz ağaçlardan birinin yanına gitmiş. Yaşlı ağacın üzgün hali, onu çok etkilemiş. Yaşlı ağaca sormuş:

-Sizleri bu kadar üzen şey nedir? Bu ormanda ne oldu, neden bütün ağaçlar bu kadar mutsuz?

Yaşlı ağaç, köklerinden gelen derin bir iç çekişle cevap vermiş:

-Sevgili Çocuk, bizler yıllardır bu ormanın bekçileriyiz. Ancak son zamanlarda insanlar bizi sadece birer eşya gibi görmeye başladılar. Dallarımıza zarar veriyor, gölgemizde dinlenirken çöplerini bırakıp gidiyorlar. En çok da çocukların bizi  anlamaması kalbimizi kırıyor;  onlar doğayla oynamak yerine, ellerindeki ekranlara bakıp bizi unutuyorlar.

O an Can’ın aklına çok güzel bir fikir

 geldi.Heyecanla bu fikrini Canan ile paylaştı.“Ormanları koruyan doğayı 

seven çocukların sayısını arttıralım mı, ne dersin?

Can ve Canan koşa koşar kamp alanına anne ve babalarının yanına gittiler. Canan :Anne anne biz abimle ormandaki çöpleri topladık, ağaçlara ve hayvanlara hiç zarar vermezk.Ağaçları çok mutluyduk.Bizim gibi düşünüyor, doğayı yedi kalplerin miktarını artırmak istiyor.Ama bunu nasıl kesmeyi nereden yardım yapmayı yanlış yapıyoruz?

Anne ve babasının bu ürünlerini çok beğenmişler ve hep birlikte bu konu ile ilgili neler yapabileceklerini incelediler.

Baba:

-Bu bölümdeki gruplar halinde konuşarak birlikte neler yapabileceğinizi kararlaştırabilirsiniz.

Anne:

-Fikirlerinizi öğretmeninize danışarak okulda bir proje gerçekleştirebilirsiniz. Böylece herkesi bu konuda bilgilendirmiş olursunuz.

Sana katılıyorum Canan,bu fikirler benim de hoşuma gitti,bir an önce sabah olsun.

Anne ve babamız çok doğru sabah bunu yapmayı öğretmenlerimizle konuşmamalıyız.

Can ve Canan sabah kahvaltılarını yaptıktan sonra büyük bir heyecanla okulun yolunu tuttular.

Elbette Can.

Can parmak kaldırarak söz hakkı aldı.

Öğretmenim kardeşim Canan ve ben bir fikir ürettik. Sizinle paylaşabilir miyiz?diye sordu.

Can : Ben ve kardeşim Canan ormanların korunması ve ağaçların zarar görmemesi için arkadaşlarımız ve sizinle bir proje çalışması planladık. 

Bu fikri duyan öğretmenleri çok mutlu oldu. Elbette birlikte çok güzel yaratıcı bir proje tasarlayarak tüm çocuklara da örnek olabiliriz dedi.