Μια φορά κι έναν καιρό, στα βάθη του ωκεανού, ζούσε μια μικρή σταγόνα. Ήταν ο Λούλης ο Σταγονούλης και ήταν πάντα γεμάτος περιέργεια και χαμόγελο.

Ένα φωτεινό πρωινό, ο Λούλης ξύπνησε χαρούμενος και ετοιμάστηκε για το σχολείο. Πήρε  την τσάντα  του και ξεκίνησε τον δρόμο του, κολυμπώντας ανάμεσα στα κύματα. Γύρω του απλώνονταν ένας μαγικός κόσμος: πολύχρωμα ψαράκια , φύκια που χόρευαν απαλά και πανέμορφα κοράλλια που στόλιζαν τον βυθό.

Στον δρόμο συνάντησε τον καλύτερό του φίλο, τον Δημητρούλη. Καθώς κολυμπούσαν δίπλα-δίπλα, ο Δημητρούλης του είπε με ενθουσιασμό:

 — Λούλη, χθες είδα στην τηλεόραση ένα μέρος μαγικό! Ήταν ένα καταπράσινο τοπίο, γεμάτο δέντρα και λουλούδια. Πόσο θα ήθελα να βρεθώ εκεί! 

— Λες να μπορούμε να το βρούμε; ρώτησε ο Λούλης με τα μάτια του να λάμπουν. 

— Θέλεις να πάμε τώρα να το ανακαλύψουμε; 

— Τέλεια ιδέα! φώναξαν και οι δύο μαζί.

Ξέχασαν το σχολείο και άρχισαν να κολυμπούν  για αρκετή  ώρα,  ώσπου έφτασαν στην ακρογιαλιά. Κουρασμένοι , ξάπλωσαν στην άκρη της θάλασσας για να ξεκουραστούν . 

Ο ήλιος τους ζέσταινε με τις δυνατές του ακτίνες.             

 - Ζεσταίνομαι, είπε ο Λούλης.                                                               - Εγώ καίγομαι! φώναξε ο Δημητρούλης και άρχισε να ανεβαίνει     ψηλά. Βοήθεια, βοήθεια! φώναξε φοβισμένος.                               - Μη φοβάσαι , φίλε μου ! Έρχομαι κι εγώ! Θα σε κρατάω απ’ το χέρι! φώναξε  ο Λούλης.

Σε λίγο προσγειώθηκαν   κάπου μαλακά . Είδαν γύρω τους πολλές άλλες σταγονούλες .

Ξαφνικά άρχισαν να κρυώνουν και ένιωσαν κάτι να τις παρασέρνει. Σε λίγο άκουσαν ένα δυνατό θόρυβο, μια βροντή,  να ταράζει τον ουρανό.

Πριν προλάβουν να καταλάβουν τι έγινε,  άρχισαν να πέφτουν με ταχύτητα προς τα κάτω. Μπλουμ!

Οι δύο φίλοι προσγειώθηκαν σε ένα καταπράσινο λιβάδι, ακριβώς όπως αυτό που είχε δει ο Δημητρούλης στην τηλεόραση!

Όλα ήταν υπέροχα: μυρωδάτα λουλούδια και καταπράσινα χόρτα. Ο Λούλης και ο Δημητρούλης άρχισαν να χοροπηδούν, να ποτίζουν τα διψασμένα φυτά και να κάνουν τσουλήθρα πάνω στα  πέταλα. Με μια τελευταία τούμπα, βρέθηκαν μέσα σε ένα μικρό ποταμάκι.

 Αφέθηκαν να τους  παρασύρει το ποτάμι και σε λίγο βρέθηκαν έξω από την πόρτα του σχολείου τους! Ο δάσκαλος τους είδε και τους πλησίασε.

Ο Λούλης  έκλεισε πονηρά το μάτι στον Δημητρούλη .

Δημιουργοί:  Οι μαθητές της Δ1 τάξης 

                        13ο Δημοτικό Σχολείο Αμπελοκήπων

Συντονισμός: Καλαϊτζή Αλεξάνδρα

Συνεργασία:   Μάρκου Σοφία 

2025-26