Νέα Αθηναϊκή Σχολή (1880 -1922)

Με τον όρο Νέα Αθηναϊκή Σχολή αναφέρεται στο σύνολο των ποιητών που εμφανίστηκαν στη νεοελληνική λογοτεχνία μετά το 1880, με  προεξάρχουσα  μορφή τον Κωστή Παλαμά. 

Ο όρος χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς την Α' Αθηναϊκή Σχολή. Αντ' αυτού χρησιμοποιείται συχνά και ο όρος Γενιά του 1880, επειδή τα πρώτα ανανεωτικά έργα εμφανίστηκαν το 1880. 

Οι ποιητές της Γενιάς του 1880 ήταν νέοι ποιητές που αντιδρούσαν στις υπερβολές του αθηναϊκού ρομαντισμού και ενδιαφέρονταν για την καθιέρωση της δημοτικής στον ποιητικό λόγο.

Χαρακτηριστικά – Εκπρόσωποι

Οι ποιητές: 

•Καθιερώνουν τη δημοτική γλώσσα στην ποίηση. •Εγκαταλείπουν το ρητορικό στόμφο και στρέφονται σε πιο απλά , καθημερινά θέματα. 

•Εκφράζουν με τη θερμοκρασία τα συναισθήματά τους. 

•Τα ποιήματα γράφονται σε μικρές στροφές και είναι καλά επεξεργασμένα. 

•Επηρεάζονται από τον γαλλικό παρνασσισμό. 

•Αντλούν θέματα από τη Λαογραφία, που η περίοδος αυτή αναπτύσσεται από τον Ν. Πολίτη. 

•Στο τέλος του 19ου αι. επηρεάζονται από το κίνημα του συμβολισμού (Κ.Π. Καβάφης).  

Χαρακτηριστικά της ποιητικής τέχνης του Κ.Π. Καβάφη

Η γλώσσα και η στιχουργική μορφή των ποιημάτων του Καβάφη ήταν ιδιόρρυθμες   &    πρωτοποριακές για την εποχή τους.  

Τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι: 

•Ιδιότυπη γλώσσα, συνδυασμός καθαρεύουσας και δημοτικής, με ιδιαίτερα στοιχεία της Κωνσταντινούπολης και της Αλεξάνδρειας.

 •Εξαιρετικά λιτός λόγος, με ελάχιστα επίτατα (όσα έχουν πάντα ιδιαίτερη σημασία, δεν είναι ποτέ συμβατικά, κοσμητικά επίθετα)

 •Ουδέτερη γλώσσα, σχεδόν πεζολογική, μακριά από τις ποιητικές συμβάσεις της εποχής. Η γλώσσα δεν αποκαλύπτει τα συναισθήματα 

•Εξαιρετικά σύντομα ποιήματα 

•Ιαμβικός ρυθμός αλλά τόσο επεξεργασμένος που συχνά είναι δύσκολο να διακριθεί 

•Σχεδόν ολοκληρωτική απουσία ομοιοκαταληξίας •Ιδιαίτερη σημασία στα σημεία στίξης: παίζουν ρόλο για το νόημα (π.χ. ειρωνεία) ή λειτουργούν ως οδηγίες απαγγελίας (π.χ. χαμήλωμα του τόνου της φωνής στις παρενθέσεις).

Συμβουλές του αφηγητή για περιφρούρηση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. 

2. Β' στροφή: 

Τρόποι εξευτελισμού της ζωής μας και η κατάταξη του ανθρώπου.