Μια φορά και έναν καιρό , σε ένα μικρό χωριό δίπλα στην θάλασσα ζούσε ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Λήδα.  

Η Λήδα αγαπούσε πάρα πολύ τη θάλασσα. 

Κάθε απόγευμα μετά το σχολείο πήγαινε στην θάλασσα, έβγαζε τα παππουτσάκια της και περπατούσε στην άμμο.  

Η θάλασσα είναι το σπίτι των ψαριών και των χελώνων πρέπει να μένει καθαρή!

Μάζευε κοχύλια, αστερίες, χάζευε την απέραντη γαλάζια θάλασσα με τα καταγάλανα νερά. 

Έμενε για αρκετή ώρα ακούγοντας  τα κύματα και έλεγε..

Η καλύτερη της φίλη ήταν η Έμμα, μια μικρή θαλάσσια χελώνα. 

Η Λήδα την είχε γνωρίσει ένα καλοκαίρι, όταν έπαιζε στην άμμο, και την παρακολουθούσε να προσπαθεί να βγαίνει δειλά στην αμμουδιά.

Από εκείνη την μέρα έγειναν φίλες, η Έμμα την περίμενε καθημερινά για να κάνουν παρέα.

Η Λήδα της μιλούσε και της έλεγε για το σχολείο, τους φίλους της, και ότι την απασχολούσε, η μικρή χελώνα κουνούσε τα πτερύγια της σαν να της απαντούσε. 

Περνούσαν αρκετό χρόνο μαζί.

Μια μέρα η Λήδα πήγε στην παραλία και κάτι της φάνηκε περιέργο. 

Το νερό δεν ήταν τόσο καθαρό όσο συνήθως.

 Είδε το νερό ζοφερό..

Κάθισε στην αμμό και γύρω-γύρω αντίκρισε πλαστικά μπουκάλια, σακούλια, κουτιά και σκουπίδια.

Ξαφνικά άκουσε μία φωνή...

"ΒΟΗΘΕΙΑ" 

Ήταν η μικρή χελώνα η Έμμα, είχε μπλεχτεί σε ένα δίχτει που κάποιος άφησε στην θάλασσα..

Η Λήδα φοβήθηκε και της απάντησε..

"Μη φοβάσαι , θα σε βοηθήσω!"

Έτρεξε γρήγορα στο σπίτι και φώναξε στους γονείς της , και μαζί κατάφεραν προσεκτικά να ελευθερώσουν την Έμμα.

Η Έμμα ήταν φοβισμένη και κουρασμένη αλλά ζωντανή.  Η Λήδα στεναχωρήθηκε πολύ, και είπε στην μαμά της..

Η μαμά της Λήδας της εξήγησε..

Ποίος πέταξε τα σκουπίδια στην θάλασσα; Η θάλασσα δεν είναι σκουπιδοτενεκές , είναι το σπίτι για τα θάλασσια ζώα. Είναι το σπίτι τους!!! 

 Όταν πετάμε σκουπίδια στη θάλασσα, τα ψάρια, οι χελώνες και τα υπόλοιπα ζώα μπορεί να τα  μπερδέψουν με  το φαγήτο τους να αρρωστήσουν και να παγιδευτούν. Πρέπει να προστατεύουμε τη θάλασσα, αλλά και όλη τη φύση.

Η Λήδα φαινόταν σκεπτική και είπε: 

Αν αγαπάμε τη θάλασσα , τα ζώα, σεβόμαστε την φύση πρέπει να την φροντίζουμε. Όχι μόνο για εμάς αλλά και για τα υπόλοιπα παιδιά που θα έρθουν μετά!

Έχω μια ιδέα! 

Είπε στη μαμά της.

Η Λήδα το επόμενο πρώι πήγε στο σχολείο βρήκε τους φίλους της και τους μίλησε για την περίπετεια που είχε με την χελώνα,  και ότι πρέπει να προστατέψουν την θάλασσα και τα ζώα.

 Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν! και όλοι μαζή απάντησαν ναι..