Ο Λέο ήταν ένα ήσυχο αγόρι που αγαπούσε τους αριθμούς.

Είχε αυτισμό, πράγμα που σήμαινε ότι ο εγκέφαλός του λειτουργούσε με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Μερικές φορές, οι δυνατοί θόρυβοι και τα πολυσύχναστα μέρη τον έκαναν να νιώθει άβολα. Όταν όμως ο Λέο κοίταζε τους αριθμούς, όλα του φαίνονταν ήρεμα και ξεκάθαρα.

Οι αριθμοί ήταν σαν φίλοι που πάντα είχαν νόημα.

Ο Λέο αγαπούσε ιδιαίτερα τα μαθηματικά και τη φυσική. Για εκείνον, το σύμπαν ήταν σαν ένα μεγάλο παζλ που περίμενε να λυθεί.

Στο σχολείο, ο Λέο δυσκολευόταν μερικές φορές να μιλήσει με τα άλλα παιδιά. Όταν όμως ο δάσκαλος έθετε μια ερώτηση στα μαθηματικά, ο Λέο σήκωνε αμέσως το χέρι του.

Μπορούσε να λύνει τα προβλήματα πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άλλο.

Ο δάσκαλός του είπε κάποτε:

«Λέο, το μυαλό σου διακρίνει μοτίβα που πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να δουν».

Ο Λέο δεν ένιωθε πια περίεργος.Ένιωθε σαν εξερευνητής ιδεών.

Κάθε βράδυ ο Λέων κοίταζε μέσα από το μικρό του τηλεσκόπιο.

Παρατηρούσε τα αστέρια, τους πλανήτες και τους μακρινούς γαλαξίες.

Ο Λέων αναρωτιόταν για τα μυστήρια του διαστήματος.

«Το διάστημα πρέπει να κρύβει μυστικά», ψιθύρισε.

«Και ίσως τα μαθηματικά να μας βοηθήσουν να τα κατανοήσουμε.»

Μια μέρα ο Λέο διάβασε για τις μαύρες τρύπες.

Οι μαύρες τρύπες ήταν σημεία στο διάστημα με τόσο ισχυρή βαρύτητα που τίποτα δεν μπορούσε να ξεφύγει από εκεί —ούτε καν το φως.

Ο Λέο σκέφτηκε για μια στιγμή.

«Αν κάτι απλώς τραβάει τα πράγματα προς τα μέσα… θα μπορούσε να υπάρχει κάτι που τα σπρώχνει προς τα έξω;», αναρωτήθηκε.

Αυτή η ερώτηση τον απασχόλησε όλη την ημέρα.

Ο Λέων γέμισε τις σελίδες του τετραδίου του με εξισώσεις.

Αριθμοί, σύμβολα και σχέδια κάλυπταν κάθε σελίδα.

Αργά το βράδυ, ξαφνικά σηκώθηκε στο κρεβάτι.

«Κι αν υπάρχουν λευκές τρύπες;» είπε ο Λέων ενθουσιασμένος.

«Ένα μέρος από όπου τα πράγματα μπορούν μόνο να βγαίνουν, αντί να μπαίνουν!»

Ο Λέων χρησιμοποίησε τα μαθηματικά και τη φυσική για να ελέγξει την ιδέα του.

Εξέτασε τη βαρύτητα, το χρόνο και το χώρο.

Οι εξισώσεις άρχισαν να ταιριάζουν.

Μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να τραβάει τα πράγματα προς τα μέσα…

και κάπου αλλού μια λευκή τρύπα θα μπορούσε να τα στέλνει πάλι έξω!

Ήταν σαν το σύμπαν να είχε μυστικές πόρτες.