Μια φορά και έναν καιρό, ένα ηλιόλουστο απόγευμα, η Αλίκη καθόταν στον κήπο με την αδερφή της. Διάβαζε ένα βιβλίο, αλλά βαριόταν πολύ!

Τότε, είδε ένα μικρό άσπρο κουνέλι με ροζ μάτια να τρέχει μπροστά της. Η Αλίκη αποφάσισε να αφήσει την αδερφή της και να το ακολουθήσει.

Το άσπρο κουνέλι κοίταξε το μεγάλο του ρολόι και φώναξε, "Ωχ, είναι αργά!" Τότε, μονομιάς, εξαφανίστηκε μέσα σε μία τρύπα.

Η Αλίκη απόρησε: "Πρέπει να βρω πού πηγαίνει το κουνέλι με τόση βιασύνη!"

Η Αλίκη κοιτάζοντας την τρύπα έπεσε μέσα!

"Θεέ μου, θα τελειώσει αυτό ποτέ;", σκέφτηκε.

Τελικά, προσγειώθηκε σε ένα μακρύ, στενό διάδρομο, που είχε πολλές πόρτες σε πολλά μεγέθη.

Υπήρχε επίσης ένα τραπέζι, ένα μικρό χρυσό κλειδί καθώς και ένα πράσινο μπουκάλι που έλεγε

"Πιες με, πιες με."

Η Αλίκη δοκίμασε το κλειδί σε κάθε πόρτα μέχρι που βρήκε τη σωστή:

"Ωωωω... είναι η μικρή πόρτα πίσω από το τραπέζι... και εμαι πάρα πολύ μεγάλη για να χωρέσω."

Παραλίγο να τα παρατήσει, όταν θυμήθηκε το μπουκάλι και αποφάσισε να πιει το φίλτρο!

Η Αλίκη άρχισε να μικραίνει τόσο πολύ που έγινε σχεδόν στο μέγεθος μιας κούκλας! Άνοιξε την πόρτα και έτρεξε γρήγορα μέσα από αυτή.