Μια φορά και ένα καιρό σε ένα βασίλειο μακρινό και σκακιστικό,

 ζούσαν ο βασιλιάς, η βασίλισσα, ο αξιωματικός, ο ίππος, ο πύργος

 και ο στρατιώτης. Ο καθένας είχε το ρόλο του και την αξία του, όλα

 ήταν τακτοποιημένα και όλοι ήταν χαρούμενοι και

 ικανοποιημένοι.

Η βασίλισσα, όμως, ένα βράδυ είδε ένα όνειρο…μια νεράιδα, που της άρεσε

 πολύ να δημιουργεί αναστάτωση και προβλήματα, επισκέφθηκε τη

 βασίλισσα στον ύπνο της.

«Βασίλισσα μου, πώς είναι δυνατόν να ανέχεσαι η αξία σου να είναι μόνο 9,

 ενώ μπορείς να πας όπου θες μέσα στο βασίλειο της σκακιέρας; Εγώ , αν

 ήμουν στη θέση σου, θα απαιτούσα να αλλάξει αυτό και να έχω εγώ την

 άπειρη αξία του βασιλιά, άλλωστε αυτός δεν κάνει σχεδόν τίποτα, μπορεί να

 κινηθεί μόνο ένα τετράγωνο γύρω γύρω του και όλοι οι υπόλοιποι

 αγωνίζεστε για την προστασία του βασιλείου και τη δική του!!».

Η βασίλισσα δεν της απάντησε αλλά άρχισε να σκέφτεται τα λόγια της

 νεράιδας… μήπως πράγματι είναι άδικο αυτό που συμβαίνει, πώς θα

 μπορούσε να τα καταφέρει, μόνη της δεν μπορούσε…αποφάσισε να ζητήσει

 βοήθεια από τους υπόλοιπους του βασιλείου…

Πρώτα πλησίασε τον

 αξιωματικό… 

«Πώς θα σου φαινόταν αν με

 βοηθούσες να πάρουμε το

 στέμμα του βασιλιά και όταν

 η αξία μου γίνει άπειρη, να

 αυξήσουμε και τη δική σου;

 Είναι άδικο να αξίζεις μόνο 3,

 τι νομίζεις;»

«Βασίλισσά μου, δεν το είχα

 σκεφτεί ποτέ, αλλά τώρα που

 το λες, είναι άδικο πράγματι…θα σε

 βοηθήσω!!», 

απάντησε ο αξιωματικός.

Μετά πλησίασε τον ίππο … «Πώς θα σου

 φαινόταν αν με βοηθούσες να πάρουμε

 το στέμμα του βασιλιά και όταν η αξία

 μου γίνει άπειρη, να αυξήσουμε και τη

 δική σου; Είναι άδικο να αξίζεις μόνο 5,

 είσαι ο μόνος που μπορείς να περνάς

 πάνω από τους υπόλοιπους, τι

 νομίζεις;»

«Βασίλισσά μου, δεν το είχα σκεφτεί

 ποτέ, αλλά τώρα που το λες, είναι άδικο

 πράγματι…θα σε βοηθήσω!!», απάντησε

 ο ίππος.

Στη συνέχεια πλησίασε τον πύργο…

 «Πώς θα σου φαινόταν αν με

 βοηθούσες να πάρουμε το στέμμα του

 βασιλιά και όταν η αξία μου γίνει

 άπειρη, να αυξήσουμε και τη δική σου;

 Είναι άδικο να αξίζεις μόνο 3, εσύ

 προστατεύεις το βασίλειο με τη

 στιβαρότητά σου, τι νομίζεις;»

«Βασίλισσά μου, δεν το είχα σκεφτεί

 ποτέ, αλλά τώρα που το λες, είναι

 άδικο πράγματι…θα σε βοηθήσω!!»,

 απάντησε ο πύργος.

Στο τέλος άφησε το στρατιώτη, ήταν

 σίγουρη για τη συναίνεσή του. Αφού

 δέχτηκαν οι υπόλοιποι ήταν σίγουρη πως

 ο στρατιώτης που άξιζε μόνο 1 ήταν ο πιο

 εύκολος για να τον πείσει.

«Πώς θα σου φαινόταν αν με βοηθούσες

 να πάρουμε το στέμμα του βασιλιά και

 όταν η αξία μου γίνει άπειρη, να

 αυξήσουμε και τη δική σου; Είναι άδικο

 να αξίζεις μόνο 1, εσύ ρίχνεσαι στη μάχη

 και είσαι έτοιμος κάθε στιγμή να

 θυσιαστείς για το βασίλειο και το

 βασιλιά, τι νομίζεις;»