Με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πληροφορίες και οι δηλώσεις που περιέχονται στο παρόν αντιπροσωπεύουν τις απόψεις του/των συγγραφέα/ων και δεν αντανακλούν απαραίτητα την επίσημη γνώμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ιδρύματος Tempus. Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε η χρηματοδοτική αρχή φέρουν ευθύνη γι' αυτές.

Preview audio:

storyj.mp/aie8ui6xr62z

Κάποτε, σε μια μακρινή χώρα, υπήρχε ένα δάσος καταπράσινο και γεμάτο ζωή. Τα πουλιά τραγουδούσαν από το πρωί ως το βράδυ, οι πεταλούδες χόρευαν στον αέρα και τα δέντρα ψιθύριζαν ιστορίες στον άνεμο.

Μα μια μέρα, μια μεγάλη φωτιά πέρασε από εκεί και τα κατέστρεψε όλα. Όλα… εκτός από ένα μοναχικό δέντρο που έμεινε όρθιο, σιωπηλό, σαν να κρατούσε μέσα του την ανάμνηση όλου του δάσους.

Τα χρόνια πέρασαν, και το δέντρο αυτό άρχισε να μαραίνεται. Έμοιαζε κουρασμένο, σαν να είχε χάσει την ελπίδα του.

Μια μέρα, ένα μικρό λουλούδι εμφανίστηκε λαχανιασμένο στην άκρη του χωριού, όπου έπαιζαν παιδιά. «Βοηθήστε!» φώναξε με αδύναμη φωνή. «Το τελευταίο δέντρο πεθαίνει… και μαζί του θα χαθεί για πάντα το δάσος!» Τα παιδιά κοιτάχτηκαν ανήσυχα

Τότε, ένα από αυτά θυμήθηκε ένα παραμύθι που τους είχε διαβάσει η δασκάλα τους — για έναν σοφό δράκο που ζούσε σε ένα μακρινό κάστρο, ψηλά στα βουνά, και γνώριζε τα μυστικά της ζωής. «Πρέπει να τον βρούμε!» είπαν αποφασισμένα. Και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι τους.

Στην αρχή του δρόμου συνάντησαν μια μεγάλη, καλοσυνάτη αρκούδα. «Πού πάτε, μικροί ταξιδιώτες;» ρώτησε. «Στον σοφό δράκο, για να σώσουμε το δάσος», απάντησαν. Η αρκούδα χαμογέλασε.

«Τα βουνά είναι απότομα και δύσβατα. Ανεβείτε στην πλάτη μου.» Και έτσι, η αρκούδα τα βοήθησε να σκαρφαλώσουν τα ψηλά βουνά.

Όταν έφτασαν σε ένα ορμητικό ποτάμι, τα παιδιά δίστασαν. Τα νερά ήταν βαθιά και γρήγορα. Τότε, δεκάδες βατράχια πετάχτηκαν από το νερό. «Μην φοβάστε!» είπαν. «Θα σας δείξουμε τον δρόμο.»

Πηδώντας από πέτρα σε πέτρα και ακολουθώντας τα βατράχια, τα παιδιά πέρασαν το ποτάμι με ασφάλεια.

Συνεχίζοντας, έφτασαν σε ένα πανύψηλο κάστρο. Οι τοίχοι του έμοιαζαν απρόσιτοι. Ξαφνικά, ακούστηκε ένα «τακ-τακ-τακ!» Ήταν ένας τρυποκάρυδος. «Θα σας βοηθήσω εγώ», είπε, και άρχισε να χτυπά τον κορμό ενός δέντρου που έγερνε προς το κάστρο, δημιουργώντας ένα πέρασμα.

Τα παιδιά ανέβηκαν και βρέθηκαν μπροστά στον σοφό δράκο. Ο δράκος τα κοίταξε με ήρεμα, φωτεινά μάτια. «Ξέρω γιατί ήρθατε», είπε.

Και τότε άνοιξε το στόμα του… και αντί για φωτιά, άρχισαν να βγαίνουν λέξεις! Λέξεις που πετούσαν στον αέρα: «γη», «νερό», «φως», «ελπίδα», «ζωή», «σπόρος»… Τα παιδιά έτρεξαν να τις πιάσουν. «Προσπαθήστε να τις ενώσετε», τους είπε ο δράκος. Με σκέψη και συνεργασία, τα παιδιά ένωσαν τις λέξεις και σχημάτισαν ένα μήνυμα: «Η ζωή γεννιέται όταν μοιράζεσαι και φροντίζεις.»

You've previewed 24 of 38 pages.
To read more:

Benefits:

Full access to our public library
Save favorite books
Interact with authors

DOWNLOAD
LIKE
COMMENT

()
SHARE
SAVE

BUY THIS BOOK (from $7.39+)

BUY THIS BOOK
(from $7.39+)
BUY THIS BOOK
(from $7.39+)
DOWNLOAD
LIKE

Liked By

COMMENT ()
SHARE
SAVE
Report

Encourage this author

BUY
LIKE
COMMENT

()
SHARE

Excessive Violence
Harassment
Offensive Pictures
Spelling & Grammar Errors
Unfinished
Other Problem

"Η καρδιά του Δάσους"

Name: Η καρδιά του Δάσους
Author: Panagiotis Tsivoglou

Panagiotis Tsivoglou

Κάποτε, σε μια μακρινή χώρα, υπήρχε ένα δάσος καταπράσινο και γεμάτο ζωή. Τα πουλιά τραγουδούσαν από το πρωί ως το βράδυ, οι πεταλούδες χόρευαν στον αέρα και τα δέντρα ψιθύριζαν ...

(38 pages)

Privacy level: PUBLIC

20 reads

Report