Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένας γάτος που τον έλεγαν Φειδία. Μία μέρα λοιπόν αποφάσισε να κάνει μία βόλτα στο δάσος.

 Καθώς περπατούσε χαρούμενος στο δάσος συνάντησε στο δρόμο του, πολλά ζώα κι αποφάσισαν όλα μαζί να κάνουν μία βόλτα. 

  Στο δρόμο όμως τους έπιασε μία δυνατή βροχή. 

" Κάπου θα πρέπει να πάμε για να προστατευτούμε από τη βροχή" σκέφτηκαν όλα τους. 

  Ξαφνικά, καθώς έτρεχαν, είδαν από μακριά μία μεγάλη σπηλιά. 

" Πάμε αμέσως στη σπηλιά είπε δυνατά ο γάτος Φειδίας". 

Τα υπόλοιπα ζώα τον ακολούθησαν και μία και δύο με βήματα γοργά, πλησίασαν στη σπηλιά και γρήγορα, γρήγορα μπήκαν μέσα. 

" Αχ, τι καλά που βρήκαμε αυτή τη σπηλιά για να μη βραχούμε" σκέφτηκαν όλα τους.

 Όμως πριν προλάβουν να πάρουν μία ανάσα, είδαν δύο πράσινους μεγάλους κύκλους, που μάλλον με μάτια έμοιαζαν και τρόμαξαν πολύ.

Έπειτα, άκουσαν μία δυνατή φωνή να τους λέει 

" Τι κάνετε εσείς εδώ μέσα"  και όλα τους τρόμαξαν από τον φόβο. 

  Πρώτος ο γάτος Φειδίας ρώτησε την αρκούδα "Μπορώ να μείνω στη σπηλιά μέχρι να σταματήσει η βροχή; Βρέχει τόσο πολύ που τα ρούχα μου έχουν βραχεί. 

  Με δυνατή φωνή η αρκούδα απαντά " Να μείνεις, όχι όμως για πολύ γιατί θέλω και να κοιμηθώ". 

  Μετά, πήρε το θάρρος να ρωτήσει ο βάτραχος" Κουάξ-κουάξ, Μπορώ να μείνω στη σπηλιά κι εγώ μέχρι να σταματήσει η βροχή;"

  Με δυνατή φωνή η αρκούδα απαντά " Να μείνεις, όχι όμως για πολύ." 

  Έπειτα, ρώτησε την αρκούδα, η αλεπού με τη φουντωτή ουρά "Μπορώ να μείνω στη σπηλιά κι εγώ μέχρι να σταματήσει η βροχή; Έχει βραχεί η ουρά μου."

  Με δυνατή φωνή η αρκούδα απαντά " Να μείνεις κι εσύ, όχι όμως για πολύ."

Τελευταία, ρώτησε και η χελώνα"Μπορώ να μείνω στη σπηλιά κι εγώ;"

  Με δυνατή φωνή η αρκούδα απαντά " Να μείνεις κι εσύ, όχι όμως για πολύ."

  Η αρκούδα όμως τους λυπήθηκε πολύ έτσι βρεγμένα που ήταν όλα τους. " Πω, πω τα καημένα τους είναι πολύ βρεγμένα, αυτά μπορεί να αρρωστήσουν" , σκέφτηκε. 

  Τότε της ήρθε μία ιδέα....

  Έδωσε στα ζωάκια πετσέτες για να σκουπιστούν και καθαρά ρούχα να φορέσουν. Καθώς ετοιμαζόντουσαν άναψε τη φωτιά στο τζάκι, για να ζεσταθούν και έστρωσε το τραπέζι με χίλιες δύο λιχουδιές. 

  Και κάπως έτσι τα ζωάκια της ιστορίας μας έγιναν αχώριστοι φίλοι. Η βροχή σταμάτησε, αλλά η αγάπη στις καρδιές τους δυνάμωσε. Έπαιξαν, γέλασαν, τραγούδησαν και στο τέλος, έκαναν μια αγκαλιά όλοι μαζί.